ΤΟ ΔΝΤ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΕΔΩ

Όπως είπε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, «το ΔΝΤ είναι ήδη εδώ». Η ελληνική κυβέρνηση κάλεσε επίσημα τους αξιωματούχους του ΔΝΤ στην Αθήνα, για να εξεταστεί η οικονομική κατάσταση της χώρας. Μέχρι τη στιγμή που γραφόταν αυτό το κείμενο, η κυβέρνηση δεν είχε ζητήσει ακόμα την εφαρμογή του σύνθετου σχεδίου διάσωσης Ε.Ε –ΔΝΤ. Σωστά πράττει και αναφέρει συνεχώς ότι δεν προτίθεται να ζητήσει την εφαρμογή του. Η αλήθεια όμως είναι ότι τα περιθώρια στενεύουν απειλητικά. Τα spread δεν λένε να πέσουν και συνεχίζεται αμείωτη η οικονομική υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας. Το ΔΝΤ λοιπόν μοιάζει πιο κοντά από ποτέ. Όπως έχει επισημανθεί πολλάκις, όπου παρενέβη το ΔΝΤ, επήλθε οικονομική καταστροφή, κοινωνικές αναταραχές, ραγδαία αύξηση της ανεργίας και γενικότερα επικράτησε χάος.
Αν το ΔΝΤ προτείνει νέα σκληρά μέτρα και τα υιοθετήσει η κυβέρνηση, τότε προβλέπονται μεγάλες κοινωνικές αναταραχές. Και όταν μιλούμε για σκληρά μέτρα εννοούμε κάποια σαν τα παρακάτω: δεκάδες χιλιάδες νέες απολύσεις στο δημόσιο τομέα, περικοπή μισθών και επιδομάτων και στον ιδιωτικό τομέα, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού, νέα άνοδος στο Φ.Π.Α, στο φόρο καυσίμων και τσιγάρων και η λίστα μοιάζει ατελείωτη. Αυτό είναι το πλέον δυσοίωνο σενάριο. Εν αντιθέσει, υπάρχει η πιθανότητα το ΔΝΤ να μην ζητήσει πρόσθετα μέτρα από την ελληνική κυβέρνηση. Και αυτό βεβαίως δεν θα οφείλεται στις «καλές προθέσεις» του σοσιαλιστή Προέδρου του ΔΝΤ ,Ντομινίκ Στρος Καν (ο οποίος ως υποψήφιος στις επόμενος γαλλικές προεδρικές εκλογές θα θέλει να δείξει ένα ρεαλιστικό πολιτικό πρόσωπο στους συμπολίτες του), αλλά στα ήδη σκληρά μέτρα τα οποία υποχρεώθηκε να εφαρμόσει ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Οικονομικών.
Εφόσον λάβουμε υπόψη το θετικό σενάριο της μη επιβολής επιπρόσθετων οικονομικών μέτρων, μπορεί να υπάρξει μια οικονομική ανακούφιση από την πίεση των αγορών . Όμως θα πρέπει τότε να αντιμετωπιστεί ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα, το οποίο θα είναι βαθύτατα πολιτικό. Οι Υπουργοί, μην μπορώντας να κάνουν κάτι άλλο, θα μετατραπούν, άγνωστο για πόσα χρόνια, σε εντολοδόχοι του ΔΝΤ και της ΕΚΤ. Οι διαρθρωτικές αλλαγές που θα ζητηθούν, είναι βέβαιο πως θα προκαλέσουν σημαντικές τριβές και ως αποτέλεσμα, οι αντοχές του πολιτικού συστήματος θα δοκιμαστούν από την προοπτική μιας πολυετούς λιτότητας. Πολλοί είναι αυτοί που τονίζουν ότι όπου παρενέβη το ΔΝΤ, εκτός από την οικονομική καταστροφή, προξένησε και πολιτική αστάθεια, λόγω της πτώσης πολλών κυβερνήσεων και την αδυναμία κυβερνητικής προοπτικής (Αργεντινή, Λετονία). Το ερώτημα που γεννάται είναι αν θα προκληθεί και στη χώρα μας παρόμοια πολιτική αστάθεια και, αν συμβεί, ποιες μακροπρόθεσμες παρενέργειες θα έχει .
Η ενδεχόμενη προσφυγή στο ΔΝΤ θα είναι μια μεγάλη δοκιμασία για την ελληνική κοινωνία, αλλά και για το πολιτικό σύστημα. Ήδη παρατηρούμε ότι και η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα είναι τουλάχιστον σε αμηχανία. Όσον αφορά το πολιτικό σύστημα, το ΠΑΣΟΚ υποχρεούται να εφαρμόσει μια πολιτική που υπερβαίνει το χαρακτήρα του, η ΝΔ περισσότερο ασχολείται με ενδεχόμενη απομάκρυνση της κ. Μπακογιάννη παρά με την οικονομική κατάσταση της χώρας και η Αριστερά είναι κατά πάντων και δεν έχει να προτείνει μια διαφορετική προοπτική. Ο ΛΑΟΣ από τη μια υπερασπίζεται την κυβέρνηση και από την άλλη προσεγγίζει τη ΝΔ. Στο σημείο αυτό, αξίζει να τονιστεί μια μέτρηση της κοινής γνώμης που πραγματοποιήθηκε και παρουσίασε την επιθυμία ενός μεγάλου ποσοστού του κόσμου για δημιουργία νέου κόμματος..Από την άλλη, η κοινωνία φαίνεται πως έχει καταλάβει την κρισιμότητα της κατάστασης, αλλά η αλήθεια είναι πως η μικρομεσαία τάξη δεν αντέχει άλλα μέτρα. Τα συνδικάτα, οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες, οι άνεργοι και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών είναι εναντίον νέων μέτρων και υπόσχονται «μάχες» και μεγάλες κινητοποιήσεις. Αυτές οι «μάχες» λοιπόν είναι που θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον του πολιτικού συστήματος. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να συνεχίζει να προηγείται με μεγάλη διαφορά στην πρόθεση ψήφου. Αν όμως φτάσουμε σε νέο «δυστυχώς επτωχεύσαμε» , τότε ενδέχεται να πτωχεύσει και η ίδια η κυβέρνηση και οι παρενέργειες θα είναι μεγάλες και προς πολλές κατευθύνσεις.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ DEBATE ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ

http://www.youtube.com/watch?v=rk5HvJmy_yg&feature=related

Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

Στο πολιτικό λεξιλόγιο της χώρας προστέθηκαν τη βδομάδα που μας πέρασε λέξεις και φράσεις που θυμίζουν το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ. Έγινε λόγος για «βαθύ λαρύγγι» της Κυβέρνησης, το οποίο ευθύνεται για την αλματώδη αύξηση των spreads δανεισμού. Μακάρι όμως όλο το πρόβλημα να ήταν κάποιο κυβερνητικό «βαθύ λαρύγγι» ή μόνο η άστοχη «πολυλογία» κυβερνητικών παραγόντων που εκτινάσσει τα spreads. Το σίγουρο είναι πως οι αγορές και οι κερδοσκόποι δεν περίμεναν κάποια «κυβερνητική διαρροή», από ανώνυμους πάντα αξιωματούχους, ώστε να μας περάσουν τη θηλιά στο λαιμό. Είναι βέβαιο πως οι διεθνείς αγορές δεν έχουν πειστεί ακόμα, και είναι εντελώς αβέβαιο αν θα πειστούν στο άμεσο μέλλον, για την αξιοπιστία της χώρας μας. Οι κυβερνητικές αμαρτίες των 10 τελευταίων ετών είναι αμέτρητες και σαφώς δεν θα έμεναν κρυμμένες για πολύ καιρό ακόμα κάτω από το χαλί. Διότι, τα spreads δεν ανεβαίνουν από μόνα τους μόνο από φήμες, αν δεν υπάρχουν και πραγματικά γεγονότα.

Η ραγδαία αύξηση των spreads είναι αναμφίβολα το πρώτο θέμα της επικαιρότητας. Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε ότι το έλλειμμα για το πρώτο τρίμηνο του 2010 είναι κατά 39,2% σε σχέση με το περσινό πρώτο τρίμηνο (από τα 7,1 δις Ευρώ έπεσε στα 4,3 δις Ευρώ). Το ποσοστό είναι αισθητά υψηλότερο του στόχου μείωσης κατά 30,2% βάσει του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που προβλέπει έλλειμμα 21,6 δισ. ευρώ έναντι 30,9 δισ. πέρσι και 22,5 δισ. του φετινού προϋπολογισμού. Βασικότερος παράγοντας μείωσης του ελλείμματος αποδεικνύεται για την ώρα η σημαντική μείωση των πρωτογενών δαπανών σε ποσοστό 6,3% κι ενώ δεν έχουν αρχίσει να αποδίδουν στο σύνολό τους τα πρόσθετα μέτρα των περίπου 5 δισ. ευρώ που ανακοινώθηκαν στις 3 Μαρτίου. Ακόμα, πρέπει να επισημανθεί πως καθοριστικός μήνας για την περαιτέρω μείωση του ελλείμματος είναι ο Απρίλιος, κατά τον οποίο θα καταγραφεί η αύξηση του ΦΠΑ και οι περικοπές στα εισοδήματα των δημοσίων υπαλλήλων.

Παρά τη θετική εξέλιξη με το έλλειμμα, πρέπει ωστόσο να τονιστούν κάποιες αδυναμίες. Αρχικά, η επικοινωνιακή διαχείριση της οικονομικής κατάστασης δεν είναι η ενδεδειγμένη. Κορυφαίο δείγμα της επικοινωνιακής αδυναμίας της κυβέρνησης είναι να ελέγξει τις συνεχείς δημόσιες εμφανίσεις κορυφαίων μελών του Υπουργικού Συμβουλίου τα οποία κάθε φορά, με δηλώσεις τους, ενέτειναν το πρόβλημα. Επίσης, ο Υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, όταν παρομοίαζε την ελληνική οικονομία με τον «Τιτανικό», ταυτόχρονα η χώρα έπρεπε να δανειστεί και οι δηλώσεις αυτές σε καμία περίπτωση δεν θα έκαναν καλό στα επιτόκια δανεισμού. Αυτή η επικοινωνιακή παλινδρόμηση δείχνει και ένα πολιτικό πρόβλημα: Είναι αισθητή η παρουσία δυο διαφορετικών ΠΑΣΟΚ μέσα στην κυβέρνηση. Το ένα δείχνει να στηρίζει τα σκληρά, πλην αναγκαία, μέτρα που υποχρεώθηκε να λάβει η κυβέρνηση, ενώ το άλλο ΠΑΣΟΚ δείχνει τουλάχιστον σκεπτικό απέναντι στην κυβερνητική οικονομική πολιτική.

Αυτό όμως που έχει βαρύνουσα σημασία αυτές τις δύσκολες στιγμές, είναι να γίνουν κατανοητά τα λάθη στους κόλπους της κυβέρνησης και να σταματήσει η κυβερνητική και κοινοβουλευτική φλυαρία. Ο λαός έχει καταλάβει την κρισιμότητα του οικονομικού προβλήματος και απαιτεί να σταματήσουν η κυβερνητική φλυαρία, τα mea culpa, οι «διαρροές» και οτιδήποτε άλλο μπορεί να πληγώσει ακόμα περισσότερο την οικονομία και την αξιοπιστία της χώρας. Η μεγάλη μείωση του ελλείμματος δείχνει το δρόμο της συνέχισης των αλλαγών. Είναι εξίσου αναγκαίο να ξεπεραστούν τα σημάδια ερασιτεχνικών, αντιφατικών και ασυντόνιστων χειρισμών (π.χ το συνεχόμενο «σβήσε- γράψε» στο φορολογικό νομοσχέδιο), που εκδηλώνονται σχεδόν καθημερινά. Για να αλλάξει η πορεία των πραγμάτων, πρέπει η κυβέρνηση να δουλέψει καλύτερα, γρηγορότερα και πιο συντονισμένα. Καλά τα λόγια στήριξης αλλά καλύτερα τα πολιτικά χειροπιαστά αποτελέσματα. Πρέπει οι αλλαγές να συνεχιστούν με γοργό ρυθμό και χωρίς κυβερνητικές καθυστερήσεις διότι από μόνος του ένας Τρισέ δεν φέρνει την άνοιξη.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ

Το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, μαζί με τα αντίστοιχα οικονομικά προβλήματα άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ιρλανδία), δείχνουν με τον πλέον πειστικό τρόπο την οικονομική και θεσμική κρίση στην οποία έχει περιέλθει η Ε.Ε. Αρχικά, σε ότι έχει να κάνει με την «Ελληνική περίπτωση», μόνο και μόνο η σύμπραξη του ΔΝΤ σε πιθανή χορήγηση «ευρωπαϊκής» οικονομικής βοήθειας προς τη χώρα μας, δείχνει το μέγεθος της θεσμικής και οικονομικής κρίσης της Ένωσης. Η Ένωση δεν έχει προβλέψει κάποιο μηχανισμό διαχείρισης κρίσεων και κατά συνέπεια εμφανίζεται το ΔΝΤ ως ο μελλοντικός σωτήρας. Η ιδέα Σόιμπλε για ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο είναι σωστή στη σύλληψή της αλλά χρειάζεται επεξεργασία και πολιτική βούληση.

Ο Ζακ Ντελόρ, και πολλοί άλλοι φιλοευρωπαϊστές, οραματίζονταν την πολιτική Ένωση της Ευρώπης, διότι ήξεραν πως χωρίς αυτή, το μέλλον της Ευρώπης θα ήταν αρκετά δυσοίωνο. Αρκετές χώρες, με μπροστάρη τη Μεγάλη Βρετανία, δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση την πολιτική Ένωση και για τον λόγο αυτό, η Ευρώπη άρχισε να επικεντρώνεται μόνο στη διεύρυνση. Η διεύρυνση αυτή όμως, επικεντρωμένη μόνο στο αμιγώς αριθμητικό σκέλος, αψήφησε κάποια δημοσιονομικά, αναπτυξιακά κριτήρια και πλέον φαίνεται ξεκάθαρα πως το ευρωπαϊκό οικοδόμημα έχει βρει σε ύφαλο.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ένωσης, είναι ότι παρά τις όποιες προσπάθειες έχουν γίνει από την ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία, είναι δύσκολο οι ευρωπαίοι πολίτες να αποκτήσουν κοινή ευρωπαϊκή συνείδηση. Οι ιδεολογικές ρίζες κάθε ευρωπαϊκού έθνους είναι πολύ ισχυρές. Σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα είναι πολλοί εκείνοι που ζουν με τις αναμνήσεις ενός ένδοξου παρελθόντος και πολύ λιγότεροι εκείνοι που ασχολούνται με τα προβλήματα του παρόντος, του μέλλοντος και τις προοπτικές της Ευρώπης. Δυστυχώς όλα αυτά τα ένδοξα παρελθόντα δεν έχουν μπορέσει ως τώρα να συνενωθούν και να αναπτύξουν την ευρωπαϊκή ιδέα και συνείδηση. Ακόμα, ένας σπουδαίος λόγος για τον οποίο η ευρωπαϊκή ενοποίηση ακολουθεί το δρόμο της οικονομικής ολοκλήρωσης και όχι της πολιτικής, είναι αναμφίβολα η πολιτική εξάρτηση από την Αμερική, το λεγόμενο Ατλαντικό σύνδρομο. Και αυτό γίνεται, διότι αφενός πολιτική ένωση χωρίς αυτοτέλεια δεν νοείται, και αφετέρου, το ΝΑΤΟ έχει υποκαταστήσει πλήρως την Ε.Ε στη λήψη πολιτικών αποφάσεων. Όπως εύστοχα έχει επισημανθεί, η ευρωπαϊκή ενοποίηση, όπως λαμβάνει χώρα, εξυπηρετεί τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ, και το όνειρο για τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης θα παραμείνει όνειρο ανεκπλήρωτο.

Μετά από μια πρωτοφανή οικονομική κρίση, η οποία έδειξε περίτρανα τη μηδενική προστασία από ανάλογες κρίσεις και φτάσαμε στο σημείο να κουβεντιάζουμε για την τύχη του κοινού νομίσματος, μετά από τη νέα Ευρωπαϊκή Συνθήκη, η οποία φαίνεται πως έχει διαχειριστική λογική και δεν κάνει λόγο για μακροπρόθεσμους πολιτικούς στόχους, είναι η κατάλληλη στιγμή να εντοπίσουν οι πολιτικοί ηγέτες της Ε.Ε τους λόγους που προκάλεσαν αυτή την οικονομική και θεσμική κρίση. Πρέπει ν’ αναζητήσουν τις αιτίες εκείνες που κρατούν την ευρωπαϊκή προοπτική εκτός πορείας. Κάποιοι επιμένουν να ισχυρίζονται πως η παρούσα κρίση είναι συγκυριακή και απλή, αλλά δυστυχώς πρόκειται για μια βαθιά απαξίωση της Ευρωπαϊκής ιδέας. Την ίδια στιγμή, οι πολιτικές ηγεσίες της Ε.Ε δείχνουν τουλάχιστον αμήχανες να χειριστούν αυτή την κατάσταση. Η Ευρώπη χρειάζεται ένα νέο πολιτικό όραμα για να ξεπεράσει τη διαρκή στασιμότητα στην οποία βρίσκεται, έτσι ώστε να καταφέρει να εμπνεύσει τους Ευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό πιστεύουν ότι για όλα τα δεινά τον χωρών τους φταίει η Ένωση. Ο ρόλος που καλούνται να παίξουν οι πολιτικές ηγεσίες, και όχι οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών, είναι καθοριστικός για την ευρωπαϊκή προοπτική και η ευθύνη τους θα είναι τεράστια αν ολιγωρήσουν ξανά.

ΣΥΜΠΡΑΞΗ Ε.Ε - ΔΝΤ

Ευρωπαϊκή λύση στο ελληνικό πρόβλημα, αλλά με συμμετοχή του ΔΝΤ, δόθηκε τελικά στο θρίλερ της συνόδου κορυφής των Βρυξελλών. Η κυβέρνηση αποδέχθηκε, με τα βαΐων και κλάδων το γαλλογερμανικό σχέδιο μηχανισμού οικονομικής βοήθειας, που θα ενεργοποιηθεί όμως μόνον «σε έσχατη ανάγκη». Το σχέδιο περιλαμβάνει μεικτή βοήθεια υπό μορφή δανείων από χώρες-μέλη της Ε.Ε. και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και θα συνοδεύεται από σκληρούς όρους διαρθρωτικών αλλαγών της ελληνικής οικονομίας. Το ποσοστό βοήθειας της Ε.Ε. θα είναι 60%, και του ΔΝΤ 40%. Όπως αναφέρει το κείμενο της συμφωνίας, «τα σταθεροποιητικά μέτρα που έλαβε η Ελλάδα συνεισφέρουν σημαντικά στην ενίσχυση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας και της εμπιστοσύνης των αγορών». Γεγονός είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ζητήσει καμία οικονομική βοήθεια και ως εκ τούτου η συμφωνία αυτή δεν ενεργοποιήθηκε.

Ο πρόεδρος της ΕΚΤ δεσμεύτηκε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι η ΕΚΤ θα δέχεται και το 2011 ως ενέχυρο τα ομόλογα χαμηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης (ΒΒΒ+). Αυτό σημαίνει ότι τα ελληνικά ομόλογα δεν θα χάσουν την αξία τους ακόμη και στη χειρότερη περίπτωση που η Moody's προχωρήσει σε υποβάθμιση της χώρας. Αποτελεί κοινό μυστικό ότι η προοπτική της ελληνικής χρεοκοπίας και όλη η ρητορική που έχει αναπτυχθεί γύρω από αυτό το σενάριο έχουν δυσχεράνει δραματικά τους όρους δανεισμού των ελληνικών τραπεζών. Μάλιστα είναι αρκετές οι φορές που στη διάρκεια της κρίσης κάποιες από αυτές βρήκαν κλειστές τις κάνουλες του δανεισμού στη διατραπεζική αγορά. Η απόφαση των ευρωπαίων ηγετών, και κυρίως η ανακοίνωση του Προέδρου της ΕΚΤ για την αποδοχή ελληνικών ομολόγων ως ενέχυρων και το 2011, δίνουν μια ανάσα και επιτρέπουν πλέον στις ελληνικές τράπεζες το δανεισμό, ο οποίος πρέπει να διοχετευτεί στην αγορά ώστε να τονωθεί η πραγματική οικονομία.

Μετά από τη συμφωνία των Ευρωπαίων εταίρων μας δεν χωρούν πανηγύρια και θριαμβευτικοί λόγοι. Χωρίς αμφιβολία, η εμπλοκή του ΔΝΤ συνιστά μια αποτυχία για την Ε.Ε. Με τη σύμπραξη Ε.Ε – ΔΝΤ γίνεται κατανοητή η αδυναμία της Ε.Ε να λειτουργήσει αυτόνομα. Ελπίδα όλων είναι να μη χρειαστεί να ενεργοποιηθεί η παραπάνω συμφωνία, διότι ας μην ξεχνάμε ότι το ΔΝΤ ουδέποτε «εισχώρησε» σε κράτος μέλος της Ευρωζώνης. Η σημαντικότερη εξέλιξη, ήταν η δήλωση του Ζ. Κ. Τρισέ για την τύχη των ελληνικών ομολόγων. Αυτό που κατάφερε ήταν να κλείσει το ζήτημα της ελληνικής χρηματοδότησης, βγάζοντάς το από το τραπέζι των ηγετών, δηλαδή των πολιτικών. Τώρα όλοι μπορούν να πάρουν ελληνικά ομόλογα, αφού μεταφράζονται αμέσως και χωρίς αμφιβολία σε μετρητό, για τουλάχιστον 20 μήνες ακόμη. Και αυτό διότι, οι τράπεζες δανείζουν το κράτος αγοράζοντας ομόλογα, ακολούθως παίρνουν τα ομόλογα αυτά και τα δίνουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ως ενέχυρο και έτσι βάζουν στο ταμείο τους μετρητά, τα οποία στη συνέχεια δανείζουν στους πελάτες τους.

Από δω και στο εξής, η τύχη μας βρίσκεται στα δικά μας χέρια. Η πολιτική στήριξη την οποία επιθυμούσε σφόδρα η κυβέρνηση δόθηκε. Αυτό που μένει είναι να δοθεί η εσωτερική μάχη σε όλα τα μέτωπα που έχουν ανοίξει. Απέναντι στη φοροδιαφυγή, στην εισφοροδιαφυγή, στις δημόσιες δαπάνες. Δεν πρέπει να κάνει πίσω σε πιέσεις, εκκλησιαστικές ή συνδικαλιστικές. Επιπλέον, πρέπει να τονωθεί η αγορά και να προχωρήσουν άμεσα αναπτυξιακές πολιτικές. Η Ελλάδα πλέον είναι υπεύθυνη της κατάστασης και πρέπει να πετύχουμε ώστε να μην χρειαστεί η ενεργοποίηση της ευρωπαϊκής συμφωνίας. Το θετικό για τη χώρα είναι ότι διαθέτει έναν υπερδραστήριο Πρωθυπουργό, ο οποίες παρά τα όποια λάθη του, προσπαθεί με το ηγετικό διπλωματικό του προφίλ να σώσει τη χώρα. Αλίμονο αν αυτή τη δύσκολη στιγμή, στη θέση του κ. Παπανδρέου βρισκόταν ο κ. Καραμανλής. Αν εκείνος είχε λάβει σοβαρά το ρόλο του ως Πρωθυπουργού, δεν θα βρισκόμασταν τώρα σε τέτοια κατάσταση.

ΕΝΤ VS ΔΝΤ

Πρόσφατα ο Πρωθυπουργός επισκέφτηκε κατά σειρά τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αμερική και συναντήθηκε με Μέρκελ, Σαρκοζί, Ομπάμα αντίστοιχα. Στόχος αυτών των συναντήσεων ήταν η από κοινού δράση ενάντια στους κερδοσκόπους και στις οικονομικές απειλές. Είναι αναγκαίο να παρθούν από κοινού πρωτοβουλίες ώστε η χώρα μας να δανείζετε με χαμηλά επιτόκια. Μια πρωτοβουλία προς αυτή την κατεύθυνση είναι η πρόταση του Γερμανού υπουργού Οικονομίας κ. Ράινερ Μπρούντερλε σε επιστολή του προς τον υπουργό Οικονομικών της χώρας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, σχετικά με τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου. Όπως τονίζει ο Γερμανός υπουργός στην επιστολή του, το ΕΝΤ θα πρέπει να βοηθάει τις χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα και μόνο όταν υπάρχει ζήτημα αφερεγγυότητας. Σημειώνει επίσης πως στόχος του ΕΝΤ θα είναι να αποσοβεί τους κινδύνους για τη σταθερότητα στην Ευρωζώνη. Στο πλαίσιο αυτό θα έχει και τη δυνατότητα επιβολής κυρώσεων στα κράτη – μέλη. Ένας τέτοιος φορέας θα επιτρέπει την επίλυση των προβλημάτων χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αποφεύγοντας την ανάμειξη του ΔΝΤ, τονίζει ο Μπρούντερλε. Για το Βερολίνο, ένα τέτοιο ταμείο, το οποίο θα βοηθούσε τις χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες «την ύστατη στιγμή», δεν θα μπορούσε να είναι παρά ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο και σε καμία περίπτωση μια λύση στα σημερινά προβλήματα της Ελλάδας.

Η πιθανή δημιουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου θα καθιστούσε απαραίτητη μια τροποποίηση των ευρωπαϊκών Συνθηκών, η οποία θα οδηγούσε ορισμένους εταίρους να δουν το ενδεχόμενο αυτό με σκεπτικισμό. Σε κάθε περίπτωση, η προοπτική δημιουργίας ενός ΕΝΤ, ενέχει αρκετούς κινδύνους. Αρχικά, το ΕΝΤ θα ήταν η απαρχή μιας δημοσιονομικής “εξισορρόπησης” εντός της Ευρωζώνης, η οποία θα μπορούσε να αποδειχθεί πάρα πολύ ακριβή… Ακόμα, απειλείται η ανεξαρτησία της ΕΚΤ σε περιπτώσεις κρίσης όπως αυτή της Ελλάδας, και ενδεχομένως να υποσκάπτεται το κύρος του ευρώ και της Ε.Ε γενικότερα. Μια εναλλακτική λύση θα μπορούσε να είναι η μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και δη σε μια ακόμη πιο αυστηρή κατεύθυνση. Για παράδειγμα, να ενταθούν οι πιέσεις σε όσες χώρες δεν τηρούν το αποδεκτό όριο του ελλείμματος (σ.σ.: το ισχύον 3%, το οποίο σχεδόν καμία χώρα της Ευρωζώνης δεν τηρεί προς το παρόν) και να υπάρξει περισσότερος αυτοματισμός και λιγότερη πολιτική παρέμβαση στις περιπτώσεις που μια χώρα πρέπει να τεθεί υπό επιτήρηση. Και αυτό διότι, οι κατ' εξοχήν ευνοημένες από τις πολιτικές παρεμβάσεις μέχρι τώρα ήταν οι μεγάλες χώρες του ευρώ, που ουδέποτε “μαστιγώθηκαν” από την Κομισιόν όταν παραβίασαν το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Είναι κατανοητό ότι η πρόταση για δημιουργία ΕΝΤ έρχεται ως αντίβαρο στις φήμες και στις εκατέρωθεν δηλώσεις που ήθελαν την Ελλάδα να προσφεύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η δημιουργία του ΕΝΤ, παρ’ όλες τις πρώτες αντιδράσεις, φαίνεται πιθανή. Το ερώτημα ωστόσο δεν είναι τόσο ο τρόπος λειτουργίας του ΕΝΤ αλλά το αν ο υπό σύσταση οργανισμός θα έχει κάποια ειδοποιό διαφορά από το ΔΝΤ, το οποίο έχει επικριθεί έντονα για την αναποτελεσματικότητα και την αναλγησία των πολιτικών του. Άλλωστε, τα μέτρα που πήρε ήδη η ελληνική κυβέρνηση μοιάζουν με συνταγή ΔΝΤ, παρ' όλο που μέχρι στιγμής ο διεθνής οργανισμός έχει μόνο με «τεχνογνωσία» παρέμβει. Επίσης, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι όπου παρενέβη το ΔΝΤ, δεν χορήγησε απλόχερη οικονομική βοήθεια στα κράτη, παρά κατάφερε να εμπλέξει το δανειζόμενο κράτος ακόμα βαθύτερα στα δίχτυα της εξάρτησης. Το ΔΝΤ, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας υπηρέτης των συμφερόντων της διεθνούς οικονομικής ελίτ. Αν πρόκειται ο ρόλος του ΕΝΤ να είναι παρόμοιος, με μια αλλαγή μόνο στο όνομα, τότε πρέπει να αποτραπεί η δημιουργία του.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ ΠΑΕΙ ΤΟ ΒΙΟΤΙΚΟ ΜΑΣ ΕΠΙΠΕΔΟ

Εν τέλει τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα είναι γεγονός. Η 3^η Μαρτίου μπορεί να χαρακτηριστεί και επίσημα πλέον, ως το τέλος μιας μεγάλης περιόδου πολλών χρόνων, κατά τη διάρκεια των οποίων ως χώρα ζούσαμε με ψευδαισθήσεις. Η 3^η Μαρτίου είναι η πρώτη μέρα της μετα-μεταπολίτευσης, και από δω και στο εξής το βιοτικό επίπεδο όλων μας, εξαιρουμένων των γνωστών, και όχι αγνώστων, «εχόντων», θα πέσει αισθητά σε επίπεδα δεκαετίας ’90. Πάρα πολλοί συμπολίτες μας είναι εξαγριωμένοι με τα μέτρα αυτά και τα θεωρούν άδικα. Αυτό είναι ένα θέμα το οποίο δεν μπορεί κάποιος να το απαντήσει με ένα ξερό ΝΑΙ ή ΟΧΙ. Η περαιτέρω μείωση των επιδομάτων , η μείωση των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα κατά 30% είναι αναγκαία, αλλά πρέπει να είναι προσωρινού και όχι μόνιμου χαρακτήρα. Η αύξηση του Φ.Π.Α είναι ένα μέτρο εντελώς παράλογο, διότι με τον τρόπο αυτό η ήδη παγωμένη αγορά θα νεκρώσει εντελώς. Επίσης, η αύξηση των καυσίμων θα φέρει ντόμινο αυξήσεων σε όλα τα είδη. Το 12% μείωσης των εξόδων παράστασης για Πρόεδρο Δημοκρατίας, πρωθυπουργό, υπουργούς, βουλευτές και γενικώς τους πολιτικούς, είναι μικρό και έπρεπε η μείωση να είναι πιο γενναία. Οι πολιτικοί είναι αυτοί που πρέπει να δώσουν πρώτοι το έναυσμα, τη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας. Δίκαια είναι τα μέτρα για μείωση 50% σε αμοιβές, αποζημιώσεις και απολαβές συλλογικών οργάνων διοίκησης ΝΠΔΔ και μελών διοικητικών συμβουλίων ΝΠΙΔ ελεγχόμενων από Δημόσιο, για απαγόρευση των μπόνους σε στελέχη Δημοσίου και νομικών προσώπων ελεγχόμενων από το Δημόσιο και για κατάργηση των αμειβόμενων επιτροπών που λειτουργούν εντός κανονικού ωραρίου εργασίας. Επίσης, μέχρι και το 2013, ένα χρόνο παραπάνω από την ισχύ του Προγράμματος Σταθερότητας, θα ισχύσει ο κανόνας της μίας πρόσληψης για κάθε πέντε αποχωρήσεις. Ο κανόνας είναι 1 πρόσληψη για κάθε 1 αποχώρηση σε τομείς υγείας, παιδείας και ασφάλειας. Επιτέλους, μιας και το ελληνικό κράτος είναι διογκωμένο, υπερτροφικό και μη λειτουργικό.

Πολλοί συμπολίτες μας υποστηρίζουν ότι ο Πρωθυπουργός ήξερε προεκλογικά την κατάσταση της οικονομίας και δεν την έλεγε στους ψηφοφόρους. Επίσης, θυμούνται την προεκλογική φράση «Λεφτά υπάρχουν» και πολλοί χαμογελούν ειρωνικά και νιώθουν εξαπατημένοι. Το θέμα είναι πως πραγματικά υπάρχουν χρήματα, τα οποία όμως η κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει ως τώρα να εισπράξει. Από την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και της φοροδιαφυγής τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά. Οι δαπάνες του Δημοσίου έχουν μειωθεί αρκετά αλλά υπάρχουν ακόμα πολλά περιθώρια μείωσης. Για παράδειγμα, οι αμυντικές δαπάνες πρέπει επειγόντως να περικοπούν . Για αυτές, καταβάλουμε ως χώρα το 5% περίπου του Α.Ε.Π, και μετά τις ΗΠΑ, είμαστε η δεύτερη χώρα του ΝΑΤΟ με τόσο υψηλές δαπάνες. Οι εφοπλιστές, οι τράπεζες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες και τόσοι άλλοι πρέπει να πληρώσουν αυτό που τους αναλογεί. Δεν γίνεται να ματώνει ο μισθωτός, ο συνταξιούχος, ο ελεύθερος επαγγελματίας, και όλοι οι υπόλοιποι να ζουν ζωή χαρισάμενη σα να μην έχει συμβεί τίποτε. Είτε συμφωνούμε με τα μέτρα είτε όχι, πρέπει να κοιτάξουμε πρωτίστως το συμφέρον της χώρας και μετά τους εαυτούς μας. Και η πρώτη ενέργεια που έπρεπε να είχε γίνει ήδη, είναι να βγουν στον ελληνικό λαό οι υπαίτιοι πολιτικοί που οδήγησαν τη χώρα μας σ’ αυτή την κατάσταση, να παραδεχτούν όλα τους τα λάθη, και να πάνε στο σπίτι τους. Δυστυχώς η πιθανότητα να οδηγηθεί κάποιος στη φυλακή είναι μηδενική..

Όλοι αγωνιούμε και περιμένουμε να δούμε αν μέσα σ’ αυτή την οικονομική καταιγίδα η Γερμανία θα δεχθεί να χορηγηθεί στη χώρα μας οικονομική βοήθεια. Οι «φίλοι» μας Γερμανοί έχουν ξεπεράσει εδώ και βδομάδες κάθε όριο. Οι επιθέσεις προς την Ελλάδα είναι καθημερινό φαινόμενο, το γερμανικό περιοδικό Focus εξέδωσε ένα προσβλητικότατο εξώφυλλο και τη βδομάδα που μας πέρασε Γερμανοί πολιτικοί υποστήριξαν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει υπ’ όψιν της το ενδεχόμενο να πουλήσει κάποια από τα νησιά της προκειμένου να μειώσει το χρέος της! Επίσης, δημοσιεύματα της γερμανικής εφημερίδας Bild έχουν τον τίτλο «Πουλήστε τα νησιά σας, χρεοκοπημένοι Έλληνες! Και πουλήστε και την Ακρόπολη!» Δυστυχώς σε αυτό το σημείο έχουμε φτάσει σαν χώρα. Να μας ειρωνεύονται οι Γερμανοί… Για τον λόγο αυτό, πάνω από οτιδήποτε, και πάνω από τις κομματικές πεποιθήσεις του καθενός προέχει η σωτηρία της χώρας μας.

ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΩΝ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΩΝ

Με τον απεχθέστερο τρόπο συνεχίζονται τα κρούσματα επιθέσεων από φασιστικούς κύκλους εναντίον πολιτών με το πιο πρόσφατο περιστατικό να καταγράφεται το βράδυ της περασμένης Τετάρτης όταν δύο ανήλικοι νεοναζί επιτέθηκαν εναντίον μίας 28χρονης καθηγήτριας, η οποία δίδασκε την ελληνική γλώσσα και σε οικονομικούς μετανάστες, και με ξυράφι σχημάτισαν στο δεξί μανίκι του μπουφάν της 3 αγκυλωτούς σταυρούς και 2 στον αριστερό βραχίονά της. Η επίθεση των ακροδεξιών στην 27χρονη δεν είναι το μοναδικό στο νομό Χανίων, καθώς κατά καιρούς έχουν σημειωθεί ρατσιστικές επιθέσεις με θύματα αλλοδαπούς που εργάζονται στην περιοχή. Ακόμα, πριν από ένα μήνα περίπου, πραγματοποιήθηκε επίθεση στην αντιρατσιστική συγκέντρωση στους Αμπελοκήπους, και το περιστατικό αυτό ήρθε να αναδείξει το νέο μεταλλαγμένο πρόσωπο της νεοναζιστικής ακροδεξιάς.

Η ελληνική νεοναζιστική ακροδεξιά φαίνεται πως αλλάζει πρόσωπο και προσπαθεί να διεισδύσει με κάθε τρόπο και στη νεολαία. Και δείχνει αρχικά να τα καταφέρνει, καθώς πριν από ένα μήνα στην επίθεση στους Αμπελόκηπους, ανάμεσα στους συλληφθέντες υπήρξαν 13 ανήλικοι. Οι νεοναζιστικές ομάδες αυτοαποκαλούνται «Αυτόνομοι», ενώ προτάσσουν ως σύμβολό τους ένα σταυρό μέσα σε κύκλο που σημαίνει «Λευκή Δύναμη». Η φρασεολογία τους έχει πλέον κάποια αριστερά θα λέγαμε στοιχεία. Όπως χαρακτηριστικά τονίζουν, «Για εμάς η κοινότητα είναι σημαντικότερη από τις «αγορές». Είναι σημαντικότερη από τα οικονομικά συμφέροντα που λυμαίνονται την χώρα. Σημαντικότερη από τον δήθεν ομαλό πολιτικό βίο που διασφαλίζει την διαιώνιση της ασυλίας και των προνομίων μίας πολύ μικρής ομάδος που ζει πλουσιοπάροχα, με παρασιτικές μεθόδους». Ενδεικτικό στοιχείο που ενισχύει το νέο πρόσωπο των νεοναζιστών είναι ότι κατά την εισβολή τους στο χώρο των Αμπελοκήπων, φορούσαν μάσκες σαν αυτή του αναρχικού πρωταγωνιστή του «V for Vendetta», μιας ταινίας με σαφή αντιεξουσιαστικά μηνύματα.

Η μετάλλαξη των νεοναζιστών δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα. Διάφορες νεοναζιστικές ομάδες σε χώρες της Ευρώπης ψάχνουν τρόπους να αντιμετωπίσουν την χρόνια κοινωνική απομόνωσή τους. Θέλουν να εμφανιστούν ως αντισυστημικοί, αντικαπιταλιστές, αγωνιστές κατά της παγκοσμιοποίησης και της φιλελεύθερης αγοράς. Υιοθετούν αντιμπεριαλιστικά, αντιαμερικανικά, σοσιαλιστικά και αναρχικά συνθήματα και τα προσαρμόζουν στις ρατσιστικές ιδέες τους. Κάποιοι φορούν μέχρι και παλαιστινιακή μαντίλα προσπαθώντας να καπηλευτούν το κίνημα των Παλαιστίνιων, για τους δικούς τους αντισημιτικούς λόγους. Ορισμένες ομάδες στην Ελλάδα χρησιμοποιούν έντεχνα τον όρο «πατριωτική αριστερά». Χαρακτηριστική περίπτωση ο νεοναζιστικός «Μαύρος Κρίνος» που αποτελείται από πρώην χρυσαυγίτες. Μπορεί να καταφέρονται κατά της επίσημης «συμβιβασμένης» ακροδεξιάς, όμως έχουν κοινό εχθρό τους «αντιρατσιστές πράκτορες του Σόρος», τους αριστερούς και τους αναρχικούς. Και εκτάκτως το νομοσχέδιο για τους μετανάστες που συσπείρωσε όλες τις ακροδεξιές τάσεις, οι οποίες με όπλο τους το διαδίκτυο προσπαθούν να δράσουν από κοινού και να διχάσουν τους πολίτες.

Πρόσφατα στην Παλαιά Βουλή, έγινε συζήτηση σχετικά με το νομοσχέδιο της ιθαγένειας και υπήρξε πάλι η παρουσία 30 περίπου εισβολέων νεοναζιστών οι οποίοι ενώ αρχικά παρακολουθούσαν ως ακροατές τις ομιλίες, αργότερα κατέλαβαν στην ουσία την αίθουσα, επιδόθηκαν σε «υπερπατριωτικές» κορώνες και μόνο μετά την παρέμβαση της αστυνομίας βγήκαν από το κτήριο. Και βγήκαν έξω σαν κύριοι, τη στιγμή που στο πρόσφατο παρελθόν έχουμε δει την αστυνομία να επιτίθεται και να τραυματίζει 70χρονους διαδηλωτές συνταξιούχους… Η τραγική οικονομική κατάσταση της χώρας και τα σκληρά μέτρα που καλείται να πάρει η κυβέρνηση κυριαρχούν στις καθημερινές συζητήσεις και στα μέσα ενημέρωσης. Όμως και άλλα θέματα, σαν αυτό της νεοναζιστικής δράσης, είναι πολύ σοβαρά και δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητα.

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΦΥΛΑΚΗ

Τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο του περασμένου χρόνου, αύξηση 16,5% σημείωσαν τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού , ενώ οι δαπάνες μειώθηκαν κατά 10,6% με αποτέλεσμα να σημειωθεί πλεόνασμα 574 εκατ. ευρώ. Αυτό προκύπτει από τα προσωρινά στοιχεία για την εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού που έδωσε στη δημοσιότητα από το υπουργείο Οικονομικών. Παρόλα αυτά, η χώρα μας εξακολουθεί να δέχεται επιθέσεις από τους Ευρωπαίους, από τον ξένο Τύπο, από τους κερδοσκόπους και από κάθε λογής αρπακτικό που έχει μυριστεί αίμα στην ελληνική οικονομία. Πριν δυο βδομάδες περίπου, σύσσωμη η Ε.Ε έδωσε πολιτική στήριξη στην Ελλάδα, χωρίς όμως να εγγυηθεί την παραχώρηση οικονομικής βοήθειας. Και κάπου εκεί προέκυψε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο μαζί με την Κομισιόν και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα επιτηρούν στενά την κατά γράμμα εφαρμογή του Ελληνικού Συμφώνου Σταθερότητας. Η Κομισιόν προτείνει συνεχώς στην ελληνική κυβέρνηση τη λήψη νέων πρόσθετων μέτρων, όπως την αύξηση του Φ.Π.Α, την κατάργηση του 14^ου μισθού, τη μείωση μισθών και συντάξεων.

Μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε, ο Πρωθυπουργός είπε κάτι το οποίο οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ γνωρίζουν αλλά δεν τολμούν να πουν. Είπε λοιπόν ο κ. Παπανδρέου ότι η χώρα μας έχει υποστεί μείωση της εθνικής της κυριαρχίας. Και μόνο η προσχώρηση στην Ε.Ε (και σε κάθε περιφερειακό ή υπερεθνικό και παγκόσμιο θεσμό) σημαίνει αυτόματα εκχώρηση δικαιωμάτων. Πλέον, η κυβέρνηση κάθε Ευρωπαϊκής χώρας, ειδικότερα αν μιλούμε για χώρα οικονομικά αδύναμη και αναξιόπιστη, είναι πολιτικά υπόλογη σε ανώτερα κλιμάκια.. Δηλαδή, ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργός Οικονομίας και ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας, λογοδοτούν περισσότερο στα ανώτερα υπερεθνικά όργανα απ ‘ ότι στο λαό, και πολλές φορές είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν συγκεκριμένες πολιτικές. Στην εποχή που ζούμε, είναι πιο επίκαιρη από ποτέ η συζήτηση και ο προβληματισμός που υπάρχει σχετικά με την πολιτική ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναμφίβολα, το όραμα της τότε Ε.Κ.Α.Χ, μετέπειτα Ε.Ο.Κ και τώρα Ε.Ε, δεν ήταν η Ευρώπη των τραπεζών, αλλά η Ευρώπη των λαών. Η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία, αλλά αυτή πρέπει να εξυπηρετεί του λαούς και τις ανάγκες τους, και όχι να αποτελεί την θεσμική έκφραση των τραπεζών, των κερδοσκόπων και των διεθνών Οίκων.

Η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι εκτός ορίων και η κυβέρνηση έχοντας τη συναίνεση της κοινωνίας προσπαθεί να ανατρέψει τα δεδομένα και να βάλει τη χώρα σε μια τροχιά ελπίδας. Χωρίς δεύτερη κουβέντα, για να φτάσει η χώρα σ’ αυτό το εξευτελιστικό σημείο, φταίνε συγκεκριμένα πρόσωπα και συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές. Στο όνομα της εισόδου στην Ο.Ν.Ε, ενδεχομένως να υπήρξαν κάποια παραποιημένα στοιχεία, με την τότε ανοχή των Ευρωπαίων. Ακολούθησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, το Χρηματιστήριο, τα Ομόλογα, η υφαρπαγή των χρημάτων των ασφαλιστικών ταμείων, το δυσθεώρητο κόστος πολλών δημοσίων έργων, η δήθεν απογραφή του 2004, τα παραποιημένα οικονομικά στοιχεία, τα κρυφά δάνεια και πολλά άλλα. Την οικονομία της χώρας την κατέστρεψαν συγκεκριμένοι πολιτικοί μαζί με τους κολλητούς τους. Η σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία είναι αναγκαία και πρέπει να εξετάσει όλη την περίοδο από την αρχή της Μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα. Η ασυλία που χαίρουν οι πολιτικοί είναι άκρως προκλητική και αδιαμφισβήτητα έπρεπε ήδη να βρίσκονται κάποιοι εθνοπατέρες στη φυλακή. Μπορεί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας να υποστηρίζουν στον κ. Παπακωνσταντίνου ότι πρέπει κάποιοι να μπουν στη φυλακή. Όμως, οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να κάνουν και οι ίδιοι μια εξεταστική επιτροπή για την οικονομία για να δουν, όχι πως δεν γνωρίζουν, ποιοι γνώριζαν για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και αποδέχονταν κάτω από το τραπέζι, με το αζημίωτο, τα παραποιημένα οικονομικά στοιχεία και τον οικονομικό εκτροχιασμό. Η εξεταστική επιτροπή για την οικονομία, συνεπικουρούμενη από τις άλλες για τη Ζίμενς, τα ομόλογα, κτλ, πρέπει να απαντήσει σε πολλά ερωτήματα. Τη στιγμή που ο απλός λαός, έχει πει το ψωμί ψωμάκι και είναι διατεθειμένος να κάνει πολλές θυσίες, πρέπει κάποιοι πολιτικοί μας να πληρώσουν για τις πράξεις τους. Δεν γίνεται να σφυρίζουν ελεύθεροι και να συνεχίζουν να ζουν πλουσιοπάροχα την ίδια ώρα που τα όνειρα εκατομμυρίων ανθρώπων καταστρέφονται και η ζωή τους γίνεται μαύρη.

ΟΧΙ ΣΕ ΔΙΧΑΣΤΙΚΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ

Έντονους διαξιφισμούς έχει προκαλέσει η πρωτοβουλία της κυβέρνησης να δώσει την ελληνική ιθαγένεια σε περίπου 250.000 μετανάστες δεύτερης γενιάς. Εκτός από τιε πολιτικές διαμάχες, φαίνεται ότι υπάρχουν μεγάλες συγκρούσεις ανάμεσα και στους κύκλους των Ιεραρχών. Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος υποστηρίζει την πρωτοβουλία, γεγονός που προκαλεί αντιδράσεις. Σύμφωνα με την «Καθημερινή», οι «σκληρότεροι» της Ιεραρχίας διαμηνύουν στην Αθήνα πως το ζήτημα θα πρέπει να εξεταστεί από το σύνολο των μητροπολιτών, ενώ ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος με επιστολή του καλεί τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο να πάρει θέση για τις απόψεις που διατύπωσε πρόσφατα ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος. Ο κ. Χρυσόστομος είχε δηλώσει, μεταξύ άλλων, ότι «Η Εκκλησία από την ίδια τη φύση και την ταυτότητά της δεν μπορεί να εξαιρέσει κανέναν», χαρακτηρίζοντας απαρχαιωμένες τις απόψεις εκείνων που υποστηρίζουν ότι οι μετανάστες δεν έχουν θέση στην ελληνική κοινωνία. Στο μεταξύ, ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ υποστηρίζει μιλώντας στην «Καθημερινή»: «Θεωρούμε και πιστεύουμε ότι είμαστε χώρα και όχι χώρος και είμαστε γένος και όχι ένας απλός λαός συμπίλημα εθνοτήτων» και επισημαίνει: «Ο ισχύων κώδικας προστατεύει τους ανιθαγενείς. Το να παρέχουμε με ελευθεριότητα την ελληνική ιθαγένεια ευρισκόμενοι στη γεωγραφική θέση μεταξύ τριών ηπείρων και θεωρούμενοι ως πύλη στον τεχνητό και φερόμενο ευρωπαϊκό παράδεισο είναι μια ασύνετος ενέργεια».

Σύγχυση φαίνεται πως επικρατεί και στην ελληνική κοινή γνώμη σχετικά με το νομοσχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση για τους μετανάστες. Σε δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε, στην ερώτηση "πώς κρίνετε το μέτρο για τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας και δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους μετανάστες που βρίσκονται νόμιμα στη χώρα μας τουλάχιστον 5 χρόνια" η κοινή γνώμη εμφανίζεται διχασμένη με τις αρνητικές γνώμες να υπερτερούν κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες (44,6% θετ., 49,6% αρν.). Πρέπει να σημειωθεί πως αυτός ο διχασμός εμφανίζεται στο εσωτερικό όλων των κομμάτων. Με άλλα λόγια κανενός κόμματος η εκλογική βάση δεν κινείται σύσσωμη προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Από τα παραπάνω φαίνεται ξεκάθαρα πως το θέμα της παροχής ιθαγένειας έχει διχάσει πολιτικούς, κληρικούς αλλά και πολίτες. Υπάρχει μια πολύ έντονη διχαστική διαμάχη η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ολέθριες συνέπειες για την ελληνική κοινωνία.

Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, με σχόλιά του σε τηλεοπτική εκπομπή, κατακεραύνωσε την πρωτοβουλία της κυβέρνησης και τόνισε ότι υπάρχει ο κίνδυνος μουσουλμανοποίησης της Ελλάδας. Επίσης, υποστήριξε πως η κυβέρνηση έπρεπε πριν προχωρήσει στο δημόσιο διάλογο, να ρωτήσει τη γνώμη της Εκκλησίας. Πρέπει να τονιστεί στο σημείο αυτό ότι η Εκκλησία πρέπει να ενώνει και όχι να διχάζει. Εθνικιστικές κορόνες, από όπου και αν προέρχονται, είναι επικίνδυνες και είναι πολύ πιθανό να πυροδοτήσουν σωρεία δυσμενών αντιδράσεων. Αυτό οφείλει να το σκεφτεί και το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, το οποίο με συνθήματα «Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι», οδηγεί την πόλωση στα άκρα. Και ας μην ξεχνάμε πως φασιστικές ομάδες καραδοκούν όταν ο ακροδεξιός λαϊκισμός ευημερεί..

Το σίγουρο είναι πως δεν μπορούμε σαν κοινωνία να συνεχίζουμε να εθελοτυφλούμε. Αυτό, μαζί με την απομόνωση και την περιθωριοποίηση, δημιουργεί κοινωνικές εντάσεις. Δεν μπορούμε σαν κοινωνία να κρατάμε τους ανθρώπους αυτούς για πάντα χωρίς φωνή, χωρίς συμμετοχή σε αποφάσεις που αφορούν την καθημερινότητά τους. Όλες οι προηγούμενες νομοθετικές απόπειρες ήταν στρεβλές, αποσπασματικές, αντιμετώπισαν το φαινόμενο φοβικά και εισπρακτικά, αφήνοντας σε καθεστώς ημιπαρανομίας τους μετανάστες. Ταυτόχρονα όμως με την παροχή ιθαγένειας, πρέπει να δοθεί μεγάλη βαρύτητα στην προστασία των συνόρων και στην καταπολέμηση του όλο και αυξανόμενου δουλεμπορίου. Πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να εγγυηθεί από την μεριά της την προστασία των συνόρων της χώρας, διότι αποτελούν σύνορα και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Από τη μια πλευρά πρέπει να αποδοθεί η ιθαγένεια σε όλους τους ανθρώπους που θα πληρούν τα κριτήρια που θα θέσει η κυβέρνηση, και από την άλλη, πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή στα σύνορα, ώστε να αποτραπεί η είσοδος στους παράνομους μετανάστες και να εξαρθρωθούν επιτέλους κυκλώματα διακίνησης και πλαστογράφησης, τα οποία παίζουν με τις ζωές ανθρώπων.

ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΙ;;;

Ο Πρωθυπουργός την περασμένη Τρίτη προχώρησε σε διάγγελμα προς του πολίτες της χώρας και με δραματικό τρόπο παρουσίασε την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, το τρομερό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η πατρίδα μας. Συμφωνώ με την άποψη του κ. Παπανδρέου ότι η Ελλάδα αποτελεί τον αδύναμο κρίκο του ευρώ, καθώς επίσης και στη διαπίστωση ότι η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο ενός κερδοσκοπικού παιχνιδιού το οποίο έχει στόχο ακόμα και το ίδιο το ευρώ. Ακόμα, είναι αληθές ότι έγιναν καταστροφικές επιλογές τα προηγούμενα χρόνια. Όταν τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντί να απορροφηθούν εξ ολοκλήρου προς όφελος της ανάπτυξης της χώρας, έκλειναν οικονομικές τρύπες, ενδεχομένως να έμπαιναν και σε λάθος τσέπες και τελικά η χώρα μας έχει χάσει ουκ ολίγες ευκαιρίες για να αναπτυχθεί πραγματικά.

Ένα νέο φορολογικό σύστημα πράγματι είναι αναγκαίο. Με την προϋπόθεση όμως πως θα πρόκειται για ένα νομοσχέδιο, που θα προάγει τη δικαιοσύνη, θα κατανέμει δίκαια τα φορολογικά βάρη και θα ελαφραίνει τα μεσαία και τα χαμηλά εισοδήματα. Διότι αν πρόκειται για άλλη μια φορά να πληρώσουν μόνο οι μισθωτοί και οι χαμηλοσυνταξιούχοι, καθώς και ο όλο και συρρικνωμένος κλάδος των ελεύθερων επαγγελματιών, τότε το σύνολο της κοινωνίας θα εξαγριωθεί δικαίως και ενδεχομένως η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να χάσει από νωρίς την κοινωνική συναίνεση που τόσο επιδιώκει. Όπως είπε ο Πρωθυπουργός, οι έχοντες και κατέχοντες θα κληθούν να συμβάλουν περισσότερο στα φορολογικά έσοδα, σύμφωνα με την αυξημένη φοροδοτική τους ικανότητα. Επίσης, θα υπάρξει φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, αύξηση της φορολογίας των κερδών των επιχειρήσεων που δεν βοηθούν στην ανάπτυξη και στη δημιουργία θέσεων εργασίας, φορολόγηση των μερισμάτων των μεγαλομετόχων. Κουβέντα όμως δεν ακούστηκε για τη φορολόγηση των τραπεζών (αλήθεια, τα 28 δισεκατομμύρια ευρώ θα μείνουν για καιρό ακόμα σε λάθος χέρια;), για τη φορολόγηση των πολυεθνικών, των χρηματιστηριακών εταιριών, των golden boys, των εφοπλιστών, των μεγαλοεργολάβων και της εκκλησίας. Πλην της εκκλησίας, όλοι οι υπόλοιποι συνέβαλαν στα μέγιστα και με τον τρόπο τους ώστε να οδηγηθούμε στην οικονομική κρίση και ακόμα δεν έχουν πληρώσει. Αυτά περιμένει να ακούσει ο λαός, και κυρίως να τα δει να εφαρμόζονται. Από εξαγγελίες έχει χορτάσει. Αν συμβεί αυτό, τότε και μόνο τότε θα πειστούν οι πολίτες ότι πρέπει και οι ίδιοι να κάνουν θυσίες για να έρθει η ανάκαμψη. Και ας μην ξεχνάμε ότι εδώ και χρόνια ο μεγαλύτερος φοροφυγάς είναι το ίδιο το κράτος, το οποίο συντέλεσε σε πολύ μεγάλο βαθμό στην οικονομική αφαίμαξη των ταμείων.

Σχετικά με τον φόρο στα καύσιμα, αποτελεί έναν έμμεσο φόρο και η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί προεκλογικά αλλά και μετά, πως δεν πρόκειται να εφαρμοστεί. Ξεκάθαρα πρόκειται για έναν άδικο φόρο. Θετική είναι η αύξηση της φορολογίας των offshore, αλλά το μεγάλο κέρδος για την κυβέρνηση θα είναι να ανακαλύψει τα φυσικά πρόσωπα που κρύβονται πίσω από τις κάθε είδους offshore.. Είπε ο Πρωθυπουργός ότι θα το ΠΑΣΟΚ θα αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, με διασταύρωση των στοιχείων του εισοδήματος, των περιουσιακών στοιχείων τα οποία αποδεικνύουν το μέγεθος του πλούτου και του εισοδήματος. Σωστό βήμα, αλλά αν κανείς ξεφυλλίσει 2-3 περιοδικά ενημερωτικού χαρακτήρα, θα δει πόσος πλούτος υπάρχει στα χέρια πολλών συνανθρώπων μας. Πλούτος ο οποίος όμως μπορεί να μην φορολογείται..

Η μείωση των επιδομάτων, ουσιαστικά δηλαδή η μείωση μισθού, κατά 10% είναι εν μέρει σωστή αλλά πρέπει να γίνει πολύ προσεκτικά και δίκαια, διότι υπάρχουν πολλοί συμπολίτες που τα βγάζουν πέρα μόνο από τα επιδόματα. Δεν ακούσαμε όμως κάτι για μείωση στο μισθό των βουλευτών, τουλάχιστον για τα επόμενα δυο έτη, ως δείγμα καλής θελήσεως. Ακόμα, είναι απορίας άξιο γιατί θα πρέπει οι βουλευτές να λαμβάνουν αποζημίωση για τη συμμετοχή τους σε κάθε είδους επιτροπές. Αυτή η συμμετοχή στις επιτροπές είναι κομμάτι της εργασίας τους και δεν πρέπει να λαμβάνουν επιπλέον χρήματα. Πράγματι, όλοι μας έχουμε το χρέος να παλέψουμε και να κάνουμε θυσίες αυτή τη δύσκολη στιγμή. Η οικονομική ανάκαμψη πλέον αποτελεί εθνικό στόχο. Όλοι λοιπόν είμαστε έτοιμοι να συμβάλουμε στην ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας, αλλά αυτό θα πρέπει να γίνει με ίσους όρους. Να πληρώσουν επιτέλους και οι προνομιούχοι, αυτοί που πάντα βρίσκονται στο απυρόβλητο.