ΣΥΜΠΡΑΞΗ Ε.Ε - ΔΝΤ

Ευρωπαϊκή λύση στο ελληνικό πρόβλημα, αλλά με συμμετοχή του ΔΝΤ, δόθηκε τελικά στο θρίλερ της συνόδου κορυφής των Βρυξελλών. Η κυβέρνηση αποδέχθηκε, με τα βαΐων και κλάδων το γαλλογερμανικό σχέδιο μηχανισμού οικονομικής βοήθειας, που θα ενεργοποιηθεί όμως μόνον «σε έσχατη ανάγκη». Το σχέδιο περιλαμβάνει μεικτή βοήθεια υπό μορφή δανείων από χώρες-μέλη της Ε.Ε. και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και θα συνοδεύεται από σκληρούς όρους διαρθρωτικών αλλαγών της ελληνικής οικονομίας. Το ποσοστό βοήθειας της Ε.Ε. θα είναι 60%, και του ΔΝΤ 40%. Όπως αναφέρει το κείμενο της συμφωνίας, «τα σταθεροποιητικά μέτρα που έλαβε η Ελλάδα συνεισφέρουν σημαντικά στην ενίσχυση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας και της εμπιστοσύνης των αγορών». Γεγονός είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ζητήσει καμία οικονομική βοήθεια και ως εκ τούτου η συμφωνία αυτή δεν ενεργοποιήθηκε.

Ο πρόεδρος της ΕΚΤ δεσμεύτηκε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι η ΕΚΤ θα δέχεται και το 2011 ως ενέχυρο τα ομόλογα χαμηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης (ΒΒΒ+). Αυτό σημαίνει ότι τα ελληνικά ομόλογα δεν θα χάσουν την αξία τους ακόμη και στη χειρότερη περίπτωση που η Moody's προχωρήσει σε υποβάθμιση της χώρας. Αποτελεί κοινό μυστικό ότι η προοπτική της ελληνικής χρεοκοπίας και όλη η ρητορική που έχει αναπτυχθεί γύρω από αυτό το σενάριο έχουν δυσχεράνει δραματικά τους όρους δανεισμού των ελληνικών τραπεζών. Μάλιστα είναι αρκετές οι φορές που στη διάρκεια της κρίσης κάποιες από αυτές βρήκαν κλειστές τις κάνουλες του δανεισμού στη διατραπεζική αγορά. Η απόφαση των ευρωπαίων ηγετών, και κυρίως η ανακοίνωση του Προέδρου της ΕΚΤ για την αποδοχή ελληνικών ομολόγων ως ενέχυρων και το 2011, δίνουν μια ανάσα και επιτρέπουν πλέον στις ελληνικές τράπεζες το δανεισμό, ο οποίος πρέπει να διοχετευτεί στην αγορά ώστε να τονωθεί η πραγματική οικονομία.

Μετά από τη συμφωνία των Ευρωπαίων εταίρων μας δεν χωρούν πανηγύρια και θριαμβευτικοί λόγοι. Χωρίς αμφιβολία, η εμπλοκή του ΔΝΤ συνιστά μια αποτυχία για την Ε.Ε. Με τη σύμπραξη Ε.Ε – ΔΝΤ γίνεται κατανοητή η αδυναμία της Ε.Ε να λειτουργήσει αυτόνομα. Ελπίδα όλων είναι να μη χρειαστεί να ενεργοποιηθεί η παραπάνω συμφωνία, διότι ας μην ξεχνάμε ότι το ΔΝΤ ουδέποτε «εισχώρησε» σε κράτος μέλος της Ευρωζώνης. Η σημαντικότερη εξέλιξη, ήταν η δήλωση του Ζ. Κ. Τρισέ για την τύχη των ελληνικών ομολόγων. Αυτό που κατάφερε ήταν να κλείσει το ζήτημα της ελληνικής χρηματοδότησης, βγάζοντάς το από το τραπέζι των ηγετών, δηλαδή των πολιτικών. Τώρα όλοι μπορούν να πάρουν ελληνικά ομόλογα, αφού μεταφράζονται αμέσως και χωρίς αμφιβολία σε μετρητό, για τουλάχιστον 20 μήνες ακόμη. Και αυτό διότι, οι τράπεζες δανείζουν το κράτος αγοράζοντας ομόλογα, ακολούθως παίρνουν τα ομόλογα αυτά και τα δίνουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ως ενέχυρο και έτσι βάζουν στο ταμείο τους μετρητά, τα οποία στη συνέχεια δανείζουν στους πελάτες τους.

Από δω και στο εξής, η τύχη μας βρίσκεται στα δικά μας χέρια. Η πολιτική στήριξη την οποία επιθυμούσε σφόδρα η κυβέρνηση δόθηκε. Αυτό που μένει είναι να δοθεί η εσωτερική μάχη σε όλα τα μέτωπα που έχουν ανοίξει. Απέναντι στη φοροδιαφυγή, στην εισφοροδιαφυγή, στις δημόσιες δαπάνες. Δεν πρέπει να κάνει πίσω σε πιέσεις, εκκλησιαστικές ή συνδικαλιστικές. Επιπλέον, πρέπει να τονωθεί η αγορά και να προχωρήσουν άμεσα αναπτυξιακές πολιτικές. Η Ελλάδα πλέον είναι υπεύθυνη της κατάστασης και πρέπει να πετύχουμε ώστε να μην χρειαστεί η ενεργοποίηση της ευρωπαϊκής συμφωνίας. Το θετικό για τη χώρα είναι ότι διαθέτει έναν υπερδραστήριο Πρωθυπουργό, ο οποίες παρά τα όποια λάθη του, προσπαθεί με το ηγετικό διπλωματικό του προφίλ να σώσει τη χώρα. Αλίμονο αν αυτή τη δύσκολη στιγμή, στη θέση του κ. Παπανδρέου βρισκόταν ο κ. Καραμανλής. Αν εκείνος είχε λάβει σοβαρά το ρόλο του ως Πρωθυπουργού, δεν θα βρισκόμασταν τώρα σε τέτοια κατάσταση.

ΕΝΤ VS ΔΝΤ

Πρόσφατα ο Πρωθυπουργός επισκέφτηκε κατά σειρά τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αμερική και συναντήθηκε με Μέρκελ, Σαρκοζί, Ομπάμα αντίστοιχα. Στόχος αυτών των συναντήσεων ήταν η από κοινού δράση ενάντια στους κερδοσκόπους και στις οικονομικές απειλές. Είναι αναγκαίο να παρθούν από κοινού πρωτοβουλίες ώστε η χώρα μας να δανείζετε με χαμηλά επιτόκια. Μια πρωτοβουλία προς αυτή την κατεύθυνση είναι η πρόταση του Γερμανού υπουργού Οικονομίας κ. Ράινερ Μπρούντερλε σε επιστολή του προς τον υπουργό Οικονομικών της χώρας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, σχετικά με τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου. Όπως τονίζει ο Γερμανός υπουργός στην επιστολή του, το ΕΝΤ θα πρέπει να βοηθάει τις χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα και μόνο όταν υπάρχει ζήτημα αφερεγγυότητας. Σημειώνει επίσης πως στόχος του ΕΝΤ θα είναι να αποσοβεί τους κινδύνους για τη σταθερότητα στην Ευρωζώνη. Στο πλαίσιο αυτό θα έχει και τη δυνατότητα επιβολής κυρώσεων στα κράτη – μέλη. Ένας τέτοιος φορέας θα επιτρέπει την επίλυση των προβλημάτων χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αποφεύγοντας την ανάμειξη του ΔΝΤ, τονίζει ο Μπρούντερλε. Για το Βερολίνο, ένα τέτοιο ταμείο, το οποίο θα βοηθούσε τις χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες «την ύστατη στιγμή», δεν θα μπορούσε να είναι παρά ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο και σε καμία περίπτωση μια λύση στα σημερινά προβλήματα της Ελλάδας.

Η πιθανή δημιουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου θα καθιστούσε απαραίτητη μια τροποποίηση των ευρωπαϊκών Συνθηκών, η οποία θα οδηγούσε ορισμένους εταίρους να δουν το ενδεχόμενο αυτό με σκεπτικισμό. Σε κάθε περίπτωση, η προοπτική δημιουργίας ενός ΕΝΤ, ενέχει αρκετούς κινδύνους. Αρχικά, το ΕΝΤ θα ήταν η απαρχή μιας δημοσιονομικής “εξισορρόπησης” εντός της Ευρωζώνης, η οποία θα μπορούσε να αποδειχθεί πάρα πολύ ακριβή… Ακόμα, απειλείται η ανεξαρτησία της ΕΚΤ σε περιπτώσεις κρίσης όπως αυτή της Ελλάδας, και ενδεχομένως να υποσκάπτεται το κύρος του ευρώ και της Ε.Ε γενικότερα. Μια εναλλακτική λύση θα μπορούσε να είναι η μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και δη σε μια ακόμη πιο αυστηρή κατεύθυνση. Για παράδειγμα, να ενταθούν οι πιέσεις σε όσες χώρες δεν τηρούν το αποδεκτό όριο του ελλείμματος (σ.σ.: το ισχύον 3%, το οποίο σχεδόν καμία χώρα της Ευρωζώνης δεν τηρεί προς το παρόν) και να υπάρξει περισσότερος αυτοματισμός και λιγότερη πολιτική παρέμβαση στις περιπτώσεις που μια χώρα πρέπει να τεθεί υπό επιτήρηση. Και αυτό διότι, οι κατ' εξοχήν ευνοημένες από τις πολιτικές παρεμβάσεις μέχρι τώρα ήταν οι μεγάλες χώρες του ευρώ, που ουδέποτε “μαστιγώθηκαν” από την Κομισιόν όταν παραβίασαν το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Είναι κατανοητό ότι η πρόταση για δημιουργία ΕΝΤ έρχεται ως αντίβαρο στις φήμες και στις εκατέρωθεν δηλώσεις που ήθελαν την Ελλάδα να προσφεύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η δημιουργία του ΕΝΤ, παρ’ όλες τις πρώτες αντιδράσεις, φαίνεται πιθανή. Το ερώτημα ωστόσο δεν είναι τόσο ο τρόπος λειτουργίας του ΕΝΤ αλλά το αν ο υπό σύσταση οργανισμός θα έχει κάποια ειδοποιό διαφορά από το ΔΝΤ, το οποίο έχει επικριθεί έντονα για την αναποτελεσματικότητα και την αναλγησία των πολιτικών του. Άλλωστε, τα μέτρα που πήρε ήδη η ελληνική κυβέρνηση μοιάζουν με συνταγή ΔΝΤ, παρ' όλο που μέχρι στιγμής ο διεθνής οργανισμός έχει μόνο με «τεχνογνωσία» παρέμβει. Επίσης, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι όπου παρενέβη το ΔΝΤ, δεν χορήγησε απλόχερη οικονομική βοήθεια στα κράτη, παρά κατάφερε να εμπλέξει το δανειζόμενο κράτος ακόμα βαθύτερα στα δίχτυα της εξάρτησης. Το ΔΝΤ, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας υπηρέτης των συμφερόντων της διεθνούς οικονομικής ελίτ. Αν πρόκειται ο ρόλος του ΕΝΤ να είναι παρόμοιος, με μια αλλαγή μόνο στο όνομα, τότε πρέπει να αποτραπεί η δημιουργία του.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ ΠΑΕΙ ΤΟ ΒΙΟΤΙΚΟ ΜΑΣ ΕΠΙΠΕΔΟ

Εν τέλει τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα είναι γεγονός. Η 3^η Μαρτίου μπορεί να χαρακτηριστεί και επίσημα πλέον, ως το τέλος μιας μεγάλης περιόδου πολλών χρόνων, κατά τη διάρκεια των οποίων ως χώρα ζούσαμε με ψευδαισθήσεις. Η 3^η Μαρτίου είναι η πρώτη μέρα της μετα-μεταπολίτευσης, και από δω και στο εξής το βιοτικό επίπεδο όλων μας, εξαιρουμένων των γνωστών, και όχι αγνώστων, «εχόντων», θα πέσει αισθητά σε επίπεδα δεκαετίας ’90. Πάρα πολλοί συμπολίτες μας είναι εξαγριωμένοι με τα μέτρα αυτά και τα θεωρούν άδικα. Αυτό είναι ένα θέμα το οποίο δεν μπορεί κάποιος να το απαντήσει με ένα ξερό ΝΑΙ ή ΟΧΙ. Η περαιτέρω μείωση των επιδομάτων , η μείωση των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα κατά 30% είναι αναγκαία, αλλά πρέπει να είναι προσωρινού και όχι μόνιμου χαρακτήρα. Η αύξηση του Φ.Π.Α είναι ένα μέτρο εντελώς παράλογο, διότι με τον τρόπο αυτό η ήδη παγωμένη αγορά θα νεκρώσει εντελώς. Επίσης, η αύξηση των καυσίμων θα φέρει ντόμινο αυξήσεων σε όλα τα είδη. Το 12% μείωσης των εξόδων παράστασης για Πρόεδρο Δημοκρατίας, πρωθυπουργό, υπουργούς, βουλευτές και γενικώς τους πολιτικούς, είναι μικρό και έπρεπε η μείωση να είναι πιο γενναία. Οι πολιτικοί είναι αυτοί που πρέπει να δώσουν πρώτοι το έναυσμα, τη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας. Δίκαια είναι τα μέτρα για μείωση 50% σε αμοιβές, αποζημιώσεις και απολαβές συλλογικών οργάνων διοίκησης ΝΠΔΔ και μελών διοικητικών συμβουλίων ΝΠΙΔ ελεγχόμενων από Δημόσιο, για απαγόρευση των μπόνους σε στελέχη Δημοσίου και νομικών προσώπων ελεγχόμενων από το Δημόσιο και για κατάργηση των αμειβόμενων επιτροπών που λειτουργούν εντός κανονικού ωραρίου εργασίας. Επίσης, μέχρι και το 2013, ένα χρόνο παραπάνω από την ισχύ του Προγράμματος Σταθερότητας, θα ισχύσει ο κανόνας της μίας πρόσληψης για κάθε πέντε αποχωρήσεις. Ο κανόνας είναι 1 πρόσληψη για κάθε 1 αποχώρηση σε τομείς υγείας, παιδείας και ασφάλειας. Επιτέλους, μιας και το ελληνικό κράτος είναι διογκωμένο, υπερτροφικό και μη λειτουργικό.

Πολλοί συμπολίτες μας υποστηρίζουν ότι ο Πρωθυπουργός ήξερε προεκλογικά την κατάσταση της οικονομίας και δεν την έλεγε στους ψηφοφόρους. Επίσης, θυμούνται την προεκλογική φράση «Λεφτά υπάρχουν» και πολλοί χαμογελούν ειρωνικά και νιώθουν εξαπατημένοι. Το θέμα είναι πως πραγματικά υπάρχουν χρήματα, τα οποία όμως η κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει ως τώρα να εισπράξει. Από την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και της φοροδιαφυγής τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά. Οι δαπάνες του Δημοσίου έχουν μειωθεί αρκετά αλλά υπάρχουν ακόμα πολλά περιθώρια μείωσης. Για παράδειγμα, οι αμυντικές δαπάνες πρέπει επειγόντως να περικοπούν . Για αυτές, καταβάλουμε ως χώρα το 5% περίπου του Α.Ε.Π, και μετά τις ΗΠΑ, είμαστε η δεύτερη χώρα του ΝΑΤΟ με τόσο υψηλές δαπάνες. Οι εφοπλιστές, οι τράπεζες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες και τόσοι άλλοι πρέπει να πληρώσουν αυτό που τους αναλογεί. Δεν γίνεται να ματώνει ο μισθωτός, ο συνταξιούχος, ο ελεύθερος επαγγελματίας, και όλοι οι υπόλοιποι να ζουν ζωή χαρισάμενη σα να μην έχει συμβεί τίποτε. Είτε συμφωνούμε με τα μέτρα είτε όχι, πρέπει να κοιτάξουμε πρωτίστως το συμφέρον της χώρας και μετά τους εαυτούς μας. Και η πρώτη ενέργεια που έπρεπε να είχε γίνει ήδη, είναι να βγουν στον ελληνικό λαό οι υπαίτιοι πολιτικοί που οδήγησαν τη χώρα μας σ’ αυτή την κατάσταση, να παραδεχτούν όλα τους τα λάθη, και να πάνε στο σπίτι τους. Δυστυχώς η πιθανότητα να οδηγηθεί κάποιος στη φυλακή είναι μηδενική..

Όλοι αγωνιούμε και περιμένουμε να δούμε αν μέσα σ’ αυτή την οικονομική καταιγίδα η Γερμανία θα δεχθεί να χορηγηθεί στη χώρα μας οικονομική βοήθεια. Οι «φίλοι» μας Γερμανοί έχουν ξεπεράσει εδώ και βδομάδες κάθε όριο. Οι επιθέσεις προς την Ελλάδα είναι καθημερινό φαινόμενο, το γερμανικό περιοδικό Focus εξέδωσε ένα προσβλητικότατο εξώφυλλο και τη βδομάδα που μας πέρασε Γερμανοί πολιτικοί υποστήριξαν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει υπ’ όψιν της το ενδεχόμενο να πουλήσει κάποια από τα νησιά της προκειμένου να μειώσει το χρέος της! Επίσης, δημοσιεύματα της γερμανικής εφημερίδας Bild έχουν τον τίτλο «Πουλήστε τα νησιά σας, χρεοκοπημένοι Έλληνες! Και πουλήστε και την Ακρόπολη!» Δυστυχώς σε αυτό το σημείο έχουμε φτάσει σαν χώρα. Να μας ειρωνεύονται οι Γερμανοί… Για τον λόγο αυτό, πάνω από οτιδήποτε, και πάνω από τις κομματικές πεποιθήσεις του καθενός προέχει η σωτηρία της χώρας μας.

ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΩΝ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΩΝ

Με τον απεχθέστερο τρόπο συνεχίζονται τα κρούσματα επιθέσεων από φασιστικούς κύκλους εναντίον πολιτών με το πιο πρόσφατο περιστατικό να καταγράφεται το βράδυ της περασμένης Τετάρτης όταν δύο ανήλικοι νεοναζί επιτέθηκαν εναντίον μίας 28χρονης καθηγήτριας, η οποία δίδασκε την ελληνική γλώσσα και σε οικονομικούς μετανάστες, και με ξυράφι σχημάτισαν στο δεξί μανίκι του μπουφάν της 3 αγκυλωτούς σταυρούς και 2 στον αριστερό βραχίονά της. Η επίθεση των ακροδεξιών στην 27χρονη δεν είναι το μοναδικό στο νομό Χανίων, καθώς κατά καιρούς έχουν σημειωθεί ρατσιστικές επιθέσεις με θύματα αλλοδαπούς που εργάζονται στην περιοχή. Ακόμα, πριν από ένα μήνα περίπου, πραγματοποιήθηκε επίθεση στην αντιρατσιστική συγκέντρωση στους Αμπελοκήπους, και το περιστατικό αυτό ήρθε να αναδείξει το νέο μεταλλαγμένο πρόσωπο της νεοναζιστικής ακροδεξιάς.

Η ελληνική νεοναζιστική ακροδεξιά φαίνεται πως αλλάζει πρόσωπο και προσπαθεί να διεισδύσει με κάθε τρόπο και στη νεολαία. Και δείχνει αρχικά να τα καταφέρνει, καθώς πριν από ένα μήνα στην επίθεση στους Αμπελόκηπους, ανάμεσα στους συλληφθέντες υπήρξαν 13 ανήλικοι. Οι νεοναζιστικές ομάδες αυτοαποκαλούνται «Αυτόνομοι», ενώ προτάσσουν ως σύμβολό τους ένα σταυρό μέσα σε κύκλο που σημαίνει «Λευκή Δύναμη». Η φρασεολογία τους έχει πλέον κάποια αριστερά θα λέγαμε στοιχεία. Όπως χαρακτηριστικά τονίζουν, «Για εμάς η κοινότητα είναι σημαντικότερη από τις «αγορές». Είναι σημαντικότερη από τα οικονομικά συμφέροντα που λυμαίνονται την χώρα. Σημαντικότερη από τον δήθεν ομαλό πολιτικό βίο που διασφαλίζει την διαιώνιση της ασυλίας και των προνομίων μίας πολύ μικρής ομάδος που ζει πλουσιοπάροχα, με παρασιτικές μεθόδους». Ενδεικτικό στοιχείο που ενισχύει το νέο πρόσωπο των νεοναζιστών είναι ότι κατά την εισβολή τους στο χώρο των Αμπελοκήπων, φορούσαν μάσκες σαν αυτή του αναρχικού πρωταγωνιστή του «V for Vendetta», μιας ταινίας με σαφή αντιεξουσιαστικά μηνύματα.

Η μετάλλαξη των νεοναζιστών δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα. Διάφορες νεοναζιστικές ομάδες σε χώρες της Ευρώπης ψάχνουν τρόπους να αντιμετωπίσουν την χρόνια κοινωνική απομόνωσή τους. Θέλουν να εμφανιστούν ως αντισυστημικοί, αντικαπιταλιστές, αγωνιστές κατά της παγκοσμιοποίησης και της φιλελεύθερης αγοράς. Υιοθετούν αντιμπεριαλιστικά, αντιαμερικανικά, σοσιαλιστικά και αναρχικά συνθήματα και τα προσαρμόζουν στις ρατσιστικές ιδέες τους. Κάποιοι φορούν μέχρι και παλαιστινιακή μαντίλα προσπαθώντας να καπηλευτούν το κίνημα των Παλαιστίνιων, για τους δικούς τους αντισημιτικούς λόγους. Ορισμένες ομάδες στην Ελλάδα χρησιμοποιούν έντεχνα τον όρο «πατριωτική αριστερά». Χαρακτηριστική περίπτωση ο νεοναζιστικός «Μαύρος Κρίνος» που αποτελείται από πρώην χρυσαυγίτες. Μπορεί να καταφέρονται κατά της επίσημης «συμβιβασμένης» ακροδεξιάς, όμως έχουν κοινό εχθρό τους «αντιρατσιστές πράκτορες του Σόρος», τους αριστερούς και τους αναρχικούς. Και εκτάκτως το νομοσχέδιο για τους μετανάστες που συσπείρωσε όλες τις ακροδεξιές τάσεις, οι οποίες με όπλο τους το διαδίκτυο προσπαθούν να δράσουν από κοινού και να διχάσουν τους πολίτες.

Πρόσφατα στην Παλαιά Βουλή, έγινε συζήτηση σχετικά με το νομοσχέδιο της ιθαγένειας και υπήρξε πάλι η παρουσία 30 περίπου εισβολέων νεοναζιστών οι οποίοι ενώ αρχικά παρακολουθούσαν ως ακροατές τις ομιλίες, αργότερα κατέλαβαν στην ουσία την αίθουσα, επιδόθηκαν σε «υπερπατριωτικές» κορώνες και μόνο μετά την παρέμβαση της αστυνομίας βγήκαν από το κτήριο. Και βγήκαν έξω σαν κύριοι, τη στιγμή που στο πρόσφατο παρελθόν έχουμε δει την αστυνομία να επιτίθεται και να τραυματίζει 70χρονους διαδηλωτές συνταξιούχους… Η τραγική οικονομική κατάσταση της χώρας και τα σκληρά μέτρα που καλείται να πάρει η κυβέρνηση κυριαρχούν στις καθημερινές συζητήσεις και στα μέσα ενημέρωσης. Όμως και άλλα θέματα, σαν αυτό της νεοναζιστικής δράσης, είναι πολύ σοβαρά και δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητα.

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΦΥΛΑΚΗ

Τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο του περασμένου χρόνου, αύξηση 16,5% σημείωσαν τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού , ενώ οι δαπάνες μειώθηκαν κατά 10,6% με αποτέλεσμα να σημειωθεί πλεόνασμα 574 εκατ. ευρώ. Αυτό προκύπτει από τα προσωρινά στοιχεία για την εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού που έδωσε στη δημοσιότητα από το υπουργείο Οικονομικών. Παρόλα αυτά, η χώρα μας εξακολουθεί να δέχεται επιθέσεις από τους Ευρωπαίους, από τον ξένο Τύπο, από τους κερδοσκόπους και από κάθε λογής αρπακτικό που έχει μυριστεί αίμα στην ελληνική οικονομία. Πριν δυο βδομάδες περίπου, σύσσωμη η Ε.Ε έδωσε πολιτική στήριξη στην Ελλάδα, χωρίς όμως να εγγυηθεί την παραχώρηση οικονομικής βοήθειας. Και κάπου εκεί προέκυψε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο μαζί με την Κομισιόν και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα επιτηρούν στενά την κατά γράμμα εφαρμογή του Ελληνικού Συμφώνου Σταθερότητας. Η Κομισιόν προτείνει συνεχώς στην ελληνική κυβέρνηση τη λήψη νέων πρόσθετων μέτρων, όπως την αύξηση του Φ.Π.Α, την κατάργηση του 14^ου μισθού, τη μείωση μισθών και συντάξεων.

Μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε, ο Πρωθυπουργός είπε κάτι το οποίο οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ γνωρίζουν αλλά δεν τολμούν να πουν. Είπε λοιπόν ο κ. Παπανδρέου ότι η χώρα μας έχει υποστεί μείωση της εθνικής της κυριαρχίας. Και μόνο η προσχώρηση στην Ε.Ε (και σε κάθε περιφερειακό ή υπερεθνικό και παγκόσμιο θεσμό) σημαίνει αυτόματα εκχώρηση δικαιωμάτων. Πλέον, η κυβέρνηση κάθε Ευρωπαϊκής χώρας, ειδικότερα αν μιλούμε για χώρα οικονομικά αδύναμη και αναξιόπιστη, είναι πολιτικά υπόλογη σε ανώτερα κλιμάκια.. Δηλαδή, ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργός Οικονομίας και ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας, λογοδοτούν περισσότερο στα ανώτερα υπερεθνικά όργανα απ ‘ ότι στο λαό, και πολλές φορές είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν συγκεκριμένες πολιτικές. Στην εποχή που ζούμε, είναι πιο επίκαιρη από ποτέ η συζήτηση και ο προβληματισμός που υπάρχει σχετικά με την πολιτική ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναμφίβολα, το όραμα της τότε Ε.Κ.Α.Χ, μετέπειτα Ε.Ο.Κ και τώρα Ε.Ε, δεν ήταν η Ευρώπη των τραπεζών, αλλά η Ευρώπη των λαών. Η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία, αλλά αυτή πρέπει να εξυπηρετεί του λαούς και τις ανάγκες τους, και όχι να αποτελεί την θεσμική έκφραση των τραπεζών, των κερδοσκόπων και των διεθνών Οίκων.

Η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι εκτός ορίων και η κυβέρνηση έχοντας τη συναίνεση της κοινωνίας προσπαθεί να ανατρέψει τα δεδομένα και να βάλει τη χώρα σε μια τροχιά ελπίδας. Χωρίς δεύτερη κουβέντα, για να φτάσει η χώρα σ’ αυτό το εξευτελιστικό σημείο, φταίνε συγκεκριμένα πρόσωπα και συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές. Στο όνομα της εισόδου στην Ο.Ν.Ε, ενδεχομένως να υπήρξαν κάποια παραποιημένα στοιχεία, με την τότε ανοχή των Ευρωπαίων. Ακολούθησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, το Χρηματιστήριο, τα Ομόλογα, η υφαρπαγή των χρημάτων των ασφαλιστικών ταμείων, το δυσθεώρητο κόστος πολλών δημοσίων έργων, η δήθεν απογραφή του 2004, τα παραποιημένα οικονομικά στοιχεία, τα κρυφά δάνεια και πολλά άλλα. Την οικονομία της χώρας την κατέστρεψαν συγκεκριμένοι πολιτικοί μαζί με τους κολλητούς τους. Η σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία είναι αναγκαία και πρέπει να εξετάσει όλη την περίοδο από την αρχή της Μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα. Η ασυλία που χαίρουν οι πολιτικοί είναι άκρως προκλητική και αδιαμφισβήτητα έπρεπε ήδη να βρίσκονται κάποιοι εθνοπατέρες στη φυλακή. Μπορεί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας να υποστηρίζουν στον κ. Παπακωνσταντίνου ότι πρέπει κάποιοι να μπουν στη φυλακή. Όμως, οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να κάνουν και οι ίδιοι μια εξεταστική επιτροπή για την οικονομία για να δουν, όχι πως δεν γνωρίζουν, ποιοι γνώριζαν για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και αποδέχονταν κάτω από το τραπέζι, με το αζημίωτο, τα παραποιημένα οικονομικά στοιχεία και τον οικονομικό εκτροχιασμό. Η εξεταστική επιτροπή για την οικονομία, συνεπικουρούμενη από τις άλλες για τη Ζίμενς, τα ομόλογα, κτλ, πρέπει να απαντήσει σε πολλά ερωτήματα. Τη στιγμή που ο απλός λαός, έχει πει το ψωμί ψωμάκι και είναι διατεθειμένος να κάνει πολλές θυσίες, πρέπει κάποιοι πολιτικοί μας να πληρώσουν για τις πράξεις τους. Δεν γίνεται να σφυρίζουν ελεύθεροι και να συνεχίζουν να ζουν πλουσιοπάροχα την ίδια ώρα που τα όνειρα εκατομμυρίων ανθρώπων καταστρέφονται και η ζωή τους γίνεται μαύρη.

ΟΧΙ ΣΕ ΔΙΧΑΣΤΙΚΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ

Έντονους διαξιφισμούς έχει προκαλέσει η πρωτοβουλία της κυβέρνησης να δώσει την ελληνική ιθαγένεια σε περίπου 250.000 μετανάστες δεύτερης γενιάς. Εκτός από τιε πολιτικές διαμάχες, φαίνεται ότι υπάρχουν μεγάλες συγκρούσεις ανάμεσα και στους κύκλους των Ιεραρχών. Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος υποστηρίζει την πρωτοβουλία, γεγονός που προκαλεί αντιδράσεις. Σύμφωνα με την «Καθημερινή», οι «σκληρότεροι» της Ιεραρχίας διαμηνύουν στην Αθήνα πως το ζήτημα θα πρέπει να εξεταστεί από το σύνολο των μητροπολιτών, ενώ ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος με επιστολή του καλεί τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο να πάρει θέση για τις απόψεις που διατύπωσε πρόσφατα ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος. Ο κ. Χρυσόστομος είχε δηλώσει, μεταξύ άλλων, ότι «Η Εκκλησία από την ίδια τη φύση και την ταυτότητά της δεν μπορεί να εξαιρέσει κανέναν», χαρακτηρίζοντας απαρχαιωμένες τις απόψεις εκείνων που υποστηρίζουν ότι οι μετανάστες δεν έχουν θέση στην ελληνική κοινωνία. Στο μεταξύ, ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ υποστηρίζει μιλώντας στην «Καθημερινή»: «Θεωρούμε και πιστεύουμε ότι είμαστε χώρα και όχι χώρος και είμαστε γένος και όχι ένας απλός λαός συμπίλημα εθνοτήτων» και επισημαίνει: «Ο ισχύων κώδικας προστατεύει τους ανιθαγενείς. Το να παρέχουμε με ελευθεριότητα την ελληνική ιθαγένεια ευρισκόμενοι στη γεωγραφική θέση μεταξύ τριών ηπείρων και θεωρούμενοι ως πύλη στον τεχνητό και φερόμενο ευρωπαϊκό παράδεισο είναι μια ασύνετος ενέργεια».

Σύγχυση φαίνεται πως επικρατεί και στην ελληνική κοινή γνώμη σχετικά με το νομοσχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση για τους μετανάστες. Σε δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε, στην ερώτηση "πώς κρίνετε το μέτρο για τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας και δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους μετανάστες που βρίσκονται νόμιμα στη χώρα μας τουλάχιστον 5 χρόνια" η κοινή γνώμη εμφανίζεται διχασμένη με τις αρνητικές γνώμες να υπερτερούν κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες (44,6% θετ., 49,6% αρν.). Πρέπει να σημειωθεί πως αυτός ο διχασμός εμφανίζεται στο εσωτερικό όλων των κομμάτων. Με άλλα λόγια κανενός κόμματος η εκλογική βάση δεν κινείται σύσσωμη προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Από τα παραπάνω φαίνεται ξεκάθαρα πως το θέμα της παροχής ιθαγένειας έχει διχάσει πολιτικούς, κληρικούς αλλά και πολίτες. Υπάρχει μια πολύ έντονη διχαστική διαμάχη η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ολέθριες συνέπειες για την ελληνική κοινωνία.

Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, με σχόλιά του σε τηλεοπτική εκπομπή, κατακεραύνωσε την πρωτοβουλία της κυβέρνησης και τόνισε ότι υπάρχει ο κίνδυνος μουσουλμανοποίησης της Ελλάδας. Επίσης, υποστήριξε πως η κυβέρνηση έπρεπε πριν προχωρήσει στο δημόσιο διάλογο, να ρωτήσει τη γνώμη της Εκκλησίας. Πρέπει να τονιστεί στο σημείο αυτό ότι η Εκκλησία πρέπει να ενώνει και όχι να διχάζει. Εθνικιστικές κορόνες, από όπου και αν προέρχονται, είναι επικίνδυνες και είναι πολύ πιθανό να πυροδοτήσουν σωρεία δυσμενών αντιδράσεων. Αυτό οφείλει να το σκεφτεί και το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, το οποίο με συνθήματα «Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι», οδηγεί την πόλωση στα άκρα. Και ας μην ξεχνάμε πως φασιστικές ομάδες καραδοκούν όταν ο ακροδεξιός λαϊκισμός ευημερεί..

Το σίγουρο είναι πως δεν μπορούμε σαν κοινωνία να συνεχίζουμε να εθελοτυφλούμε. Αυτό, μαζί με την απομόνωση και την περιθωριοποίηση, δημιουργεί κοινωνικές εντάσεις. Δεν μπορούμε σαν κοινωνία να κρατάμε τους ανθρώπους αυτούς για πάντα χωρίς φωνή, χωρίς συμμετοχή σε αποφάσεις που αφορούν την καθημερινότητά τους. Όλες οι προηγούμενες νομοθετικές απόπειρες ήταν στρεβλές, αποσπασματικές, αντιμετώπισαν το φαινόμενο φοβικά και εισπρακτικά, αφήνοντας σε καθεστώς ημιπαρανομίας τους μετανάστες. Ταυτόχρονα όμως με την παροχή ιθαγένειας, πρέπει να δοθεί μεγάλη βαρύτητα στην προστασία των συνόρων και στην καταπολέμηση του όλο και αυξανόμενου δουλεμπορίου. Πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να εγγυηθεί από την μεριά της την προστασία των συνόρων της χώρας, διότι αποτελούν σύνορα και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Από τη μια πλευρά πρέπει να αποδοθεί η ιθαγένεια σε όλους τους ανθρώπους που θα πληρούν τα κριτήρια που θα θέσει η κυβέρνηση, και από την άλλη, πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή στα σύνορα, ώστε να αποτραπεί η είσοδος στους παράνομους μετανάστες και να εξαρθρωθούν επιτέλους κυκλώματα διακίνησης και πλαστογράφησης, τα οποία παίζουν με τις ζωές ανθρώπων.

ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΙ;;;

Ο Πρωθυπουργός την περασμένη Τρίτη προχώρησε σε διάγγελμα προς του πολίτες της χώρας και με δραματικό τρόπο παρουσίασε την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, το τρομερό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η πατρίδα μας. Συμφωνώ με την άποψη του κ. Παπανδρέου ότι η Ελλάδα αποτελεί τον αδύναμο κρίκο του ευρώ, καθώς επίσης και στη διαπίστωση ότι η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο ενός κερδοσκοπικού παιχνιδιού το οποίο έχει στόχο ακόμα και το ίδιο το ευρώ. Ακόμα, είναι αληθές ότι έγιναν καταστροφικές επιλογές τα προηγούμενα χρόνια. Όταν τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντί να απορροφηθούν εξ ολοκλήρου προς όφελος της ανάπτυξης της χώρας, έκλειναν οικονομικές τρύπες, ενδεχομένως να έμπαιναν και σε λάθος τσέπες και τελικά η χώρα μας έχει χάσει ουκ ολίγες ευκαιρίες για να αναπτυχθεί πραγματικά.

Ένα νέο φορολογικό σύστημα πράγματι είναι αναγκαίο. Με την προϋπόθεση όμως πως θα πρόκειται για ένα νομοσχέδιο, που θα προάγει τη δικαιοσύνη, θα κατανέμει δίκαια τα φορολογικά βάρη και θα ελαφραίνει τα μεσαία και τα χαμηλά εισοδήματα. Διότι αν πρόκειται για άλλη μια φορά να πληρώσουν μόνο οι μισθωτοί και οι χαμηλοσυνταξιούχοι, καθώς και ο όλο και συρρικνωμένος κλάδος των ελεύθερων επαγγελματιών, τότε το σύνολο της κοινωνίας θα εξαγριωθεί δικαίως και ενδεχομένως η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να χάσει από νωρίς την κοινωνική συναίνεση που τόσο επιδιώκει. Όπως είπε ο Πρωθυπουργός, οι έχοντες και κατέχοντες θα κληθούν να συμβάλουν περισσότερο στα φορολογικά έσοδα, σύμφωνα με την αυξημένη φοροδοτική τους ικανότητα. Επίσης, θα υπάρξει φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, αύξηση της φορολογίας των κερδών των επιχειρήσεων που δεν βοηθούν στην ανάπτυξη και στη δημιουργία θέσεων εργασίας, φορολόγηση των μερισμάτων των μεγαλομετόχων. Κουβέντα όμως δεν ακούστηκε για τη φορολόγηση των τραπεζών (αλήθεια, τα 28 δισεκατομμύρια ευρώ θα μείνουν για καιρό ακόμα σε λάθος χέρια;), για τη φορολόγηση των πολυεθνικών, των χρηματιστηριακών εταιριών, των golden boys, των εφοπλιστών, των μεγαλοεργολάβων και της εκκλησίας. Πλην της εκκλησίας, όλοι οι υπόλοιποι συνέβαλαν στα μέγιστα και με τον τρόπο τους ώστε να οδηγηθούμε στην οικονομική κρίση και ακόμα δεν έχουν πληρώσει. Αυτά περιμένει να ακούσει ο λαός, και κυρίως να τα δει να εφαρμόζονται. Από εξαγγελίες έχει χορτάσει. Αν συμβεί αυτό, τότε και μόνο τότε θα πειστούν οι πολίτες ότι πρέπει και οι ίδιοι να κάνουν θυσίες για να έρθει η ανάκαμψη. Και ας μην ξεχνάμε ότι εδώ και χρόνια ο μεγαλύτερος φοροφυγάς είναι το ίδιο το κράτος, το οποίο συντέλεσε σε πολύ μεγάλο βαθμό στην οικονομική αφαίμαξη των ταμείων.

Σχετικά με τον φόρο στα καύσιμα, αποτελεί έναν έμμεσο φόρο και η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί προεκλογικά αλλά και μετά, πως δεν πρόκειται να εφαρμοστεί. Ξεκάθαρα πρόκειται για έναν άδικο φόρο. Θετική είναι η αύξηση της φορολογίας των offshore, αλλά το μεγάλο κέρδος για την κυβέρνηση θα είναι να ανακαλύψει τα φυσικά πρόσωπα που κρύβονται πίσω από τις κάθε είδους offshore.. Είπε ο Πρωθυπουργός ότι θα το ΠΑΣΟΚ θα αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, με διασταύρωση των στοιχείων του εισοδήματος, των περιουσιακών στοιχείων τα οποία αποδεικνύουν το μέγεθος του πλούτου και του εισοδήματος. Σωστό βήμα, αλλά αν κανείς ξεφυλλίσει 2-3 περιοδικά ενημερωτικού χαρακτήρα, θα δει πόσος πλούτος υπάρχει στα χέρια πολλών συνανθρώπων μας. Πλούτος ο οποίος όμως μπορεί να μην φορολογείται..

Η μείωση των επιδομάτων, ουσιαστικά δηλαδή η μείωση μισθού, κατά 10% είναι εν μέρει σωστή αλλά πρέπει να γίνει πολύ προσεκτικά και δίκαια, διότι υπάρχουν πολλοί συμπολίτες που τα βγάζουν πέρα μόνο από τα επιδόματα. Δεν ακούσαμε όμως κάτι για μείωση στο μισθό των βουλευτών, τουλάχιστον για τα επόμενα δυο έτη, ως δείγμα καλής θελήσεως. Ακόμα, είναι απορίας άξιο γιατί θα πρέπει οι βουλευτές να λαμβάνουν αποζημίωση για τη συμμετοχή τους σε κάθε είδους επιτροπές. Αυτή η συμμετοχή στις επιτροπές είναι κομμάτι της εργασίας τους και δεν πρέπει να λαμβάνουν επιπλέον χρήματα. Πράγματι, όλοι μας έχουμε το χρέος να παλέψουμε και να κάνουμε θυσίες αυτή τη δύσκολη στιγμή. Η οικονομική ανάκαμψη πλέον αποτελεί εθνικό στόχο. Όλοι λοιπόν είμαστε έτοιμοι να συμβάλουμε στην ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας, αλλά αυτό θα πρέπει να γίνει με ίσους όρους. Να πληρώσουν επιτέλους και οι προνομιούχοι, αυτοί που πάντα βρίσκονται στο απυρόβλητο.

ΠΟΤΕ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ

Πολλαπλασιάζονται τον τελευταίο καιρό οι φωνές εντός και εκτός Ελλάδας που μιλούν για εθελουσία έξοδο ή για απόπειρα εκδίωξης της Ελλάδας από την ζώνη του Ευρώ. Κάποιες αλήθειες είναι χρήσιμο να ειπωθούν δεδομένου ότι το παραπάνω σενάριο εθελουσίας ή εκδίωξης είναι κωμικοτραγικό και εκτός κάθε πραγματικότητας. Αρχικά, η σχέση της χώρας μας με την Οικονομική και Νομισματική Ένωση υπήρξε ανέκαθεν σχέση αμοιβαίας καχυποψίας. Η πρώτη εμπειρία του 2001 ήταν ιδιαίτερα αρνητική για τους Έλληνες καταναλωτές και αυτό διότι η εισαγωγή του Ευρώ (η οποία δεν δημιούργησε υπολογιστικά μπερδέματα καθότι υπήρξε ικανοποιητική περίοδος προσαρμογής) και η αντικατάσταση της δραχμής, οδήγησαν σε μεγάλη αύξηση των τιμών και σε στρογγυλοποιήσεις (αρκετά) προς τα πάνω. Ενώ οι τιμές των προϊόντων αυξήθηκαν απότομα, οι μισθοί και οι συντάξεις δεν ακολούθησαν αυτή την ανηφόρα… Είδη που κόστιζαν 150 δρχ, έφτασαν να κοστίζουν 1 ευρώ…

Μετά από 8 χρόνια, φτάσαμε στον καιρό της περιβόητης οικονομικής κρίσης. Το έλλειμμα της χώρας είναι τεράστιο, το δημόσιο χρέος επίσης, η ανεργία εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει στο 20% και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη. Η κρίση αξιοπιστίας της χώρας μας στο εξωτερικό είναι μεγάλη, το spread για τα ελληνικά ομόλογα τεράστιο και γενικά, αποτελούμαι το πλέον χείριστο παράδειγμα δημοσιονομικής σταθερότητας. Η παλινωδίες της ΝΔ και η ακυβερνησία των 5 προηγούμενων χρόνων πόλωσαν στο μέγιστο βαθμό τα προβλήματα και φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο. Όσοι συμπατριώτες μας όμως, ως επι το πλείστον υποστηρικτές του ΚΚΕ, υποστηρίζουν πως πρέπει με δική μας πρωτοβουλία να αποχωρήσουμε από την ευρωζώνη, διαπράττουν ένα τεράστιο λάθος. Η Ελλάδα, με την τραγική οικονομία της, με την μηδενική παραγωγή της, με τις μηδαμινές εξαγωγές της και με όλες της τις παθογένειες, θα ήταν η τελευταία από τις χώρες του Ευρώ που θα ήθελε να αποχωρούσε. Αν γυρνούσαμε στην υπερήφανη πλην όμως φτωχή δραχμή, τότε αυτομάτως το εθνικό μας νόμισμα θα ήταν υποτιμημένο κατά 30% ή 40% σχετικά με το ευρώ (λόγω της αντίστοιχης πτώσης της ελληνικής ανταγωνιστικότητας από το 2002 ως σήμερα), οι εισαγωγές θα ήταν πολύ πιο ακριβές και αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα την εκτίναξη του πληθωρισμού και του δημοσίου χρέους. Το δημόσιο χρέος, είναι κατά 2/3 σε ευρώ και θα έπρεπε να ανατιμηθεί σε μια ημέρα πάνω από 25%. Ο συνδυασμός των παραπάνω θα είχε ολέθριες συνέπειες και η παρούσα φάση που αντιμετωπίζουμε θα έμοιαζε με παιδικό πάρτυ!

Σχετικά με τους ξένους ηγέτες, οικονομολόγους, τραπεζίτες κ.ο.κ , οι οποίοι προβλέπουν τη χρεωκοπία της Ελλάδας και την έξοδό της από το Ευρώ, παίζουν άλλου είδους παιχνίδια. Ας μην ξεχνάμε ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ, δεν περιλαμβάνει πρόβλεψη αποχώρησης χώρας – μέλους από την ευρωζώνη, ούτε περιγράφει σχετικές διαδικασίες. Και αυτό σκόπιμα δεν προβλέπεται, για να μην τεθεί σε κίνδυνο συνολικά το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αποτελεί τον μεγαλύτερο περιφερειακό θεσμό παγκοσμίως. Αντιθέτως, η Συνθήκη του Μάαστριχτ, προέβλεψε αυστηρά κριτήρια εισόδου, και κυρίως το θεσμό της παρακολούθησης των οικονομικών και της επιτήρησης όταν διαπιστώνονται οικονομικοί εκτροχιασμοί στις χώρες –μέλη. Η επιτήρηση πολύ απλά στοχεύει στη διατήρηση της σταθερότητας και της ισχύς του ενιαίου νομίσματος. Άλλο λοιπόν η επιτήρηση και άλλο η εκδίωξη. Κανένας δεν μπορεί να διώξει την Ελλάδα (και καμία άλλη χώρα) από την Ευρωζώνη. Θα μπορούσαν να μην μας άφηναν να μπούμε, αλλά η προοπτική της απομάκρυνσής μας δεν υπάρχει. Στην κατάσταση που είμαστε, αν δεν πετύχει το πρόγραμμα σταθερότητας, η Κομισιόν δύναται να μας υποχρεώσει στην επιβολή συγκεκριμένων μέτρων, τα οποία θα πιστεύει ότι θα οδηγήσουν στην ανάκαμψη και στη δημοσιονομική προσαρμογή.

Σχετικά με τα παιχνίδια που παίζουν οι αγορές στην πλάτη μας, τα πράγματα δεν είναι τόσο σύνθετα όσο μπορεί να φαντάζουν. Η χώρα μας αποτελεί μόλις το 3% της Ευρωπαϊκής οικονομίας και δεν παίζει κανένα ρόλο στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Οι αρνητικές αναφορές στην Ελλάδα, αλλά και στις άλλες χώρες της Μεσογείου (Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία αποκαλούνται από πολλούς πλέον P.I.G.S και καλά με βάση τα αρχικά των χωρών..) είναι κοινό μυστικό ότι συνδέονται με το παιχνίδι που γίνεται εις βάρος του ευρώ. Εμείς δεχόμαστε τα πυρά γιατί αποτελούμαι τον πιο αδύναμο κρίκο, αλλά ο εχθρός είναι αλλού. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο ότι πολλές από τις διεθνείς επιθέσεις εναντίον μας ξεκινούν από το Λονδίνο, το οποίο ποτέ δεν είδε με καλό μάτι την ευρωζώνη και το ευρώ, καθώς το έβλεπε ως εχθρό της λίρας και της χρηματοοικονομικής του ισχύος. Όπως και να έχει, στο ευρώ θα μείνουμε σε πείσμα πολλών. Αλλά το θέμα είναι η κυβέρνηση να πράξει αυτά που πρέπει ώστε να βγούμε από τη δυσχερέστατη θέση στην οποία είμαστε, και να εκμεταλλευτούμε επιτέλους τις ευκαιρίες που προσφέρει η συμμετοχή μας στο Ευρώ. Για να ανακάμψει η χώρα μας, πρέπει όλοι μας να εγκαταλείψουμε τις ευκολίες μας. Η μοναδική επιλογή είναι η σύγκλιση της Ελλάδας με τον ανεπτυγμένο ευρωπαϊκό Βορρά. Αν δεν γίνει αυτό, σε λίγα χρόνια, το καράβι που λέγεται Ελλάδα θα βουλιάξει και οποιαδήποτε προσπάθεια ανέλκυσής του θα είναι αδύνατη.

ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥ ΑΣΠΡΙΖΟΥΝ, Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ ΞΕΘΩΡΙΑΖΕΙ...

Στις 20 Ιανουαρίου 2009, ένα χρόνο πριν, πραγματοποιήθηκε η ορκωμοσία του πρώτου Αφροαμερικανού προέδρου στην ιστορία των ΗΠΑ, στο πρόσωπο του οποίου εκατομμύρια Αμερικανοί, αλλά και όχι μόνο, έβλεπαν την αλλαγή. Πίστευαν πως η Αμερική θα γυρίσει σελίδα, θα αφήσει κατά μέρους τον άκρατο μιλιταρισμό και ιμπεριαλισμό, θα λύσει χρόνια εσωτερικά της προβλήματα, θα σεβαστεί τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και δεν θα παρεμβαίνει στο εσωτερικό κάθε κράτους, στο όνομα της παγκόσμιας κυριαρχίας και ηγεμονίας. Ένα χρόνο μετά, με τη δημοτικότητα του να έχει πέσει 17 ποσοστιαίες μονάδες στο 53% και την κοινή γνώμη διχασμένη αναφορικά με την τήρηση των προεκλογικών του δεσμεύσεων, η «αλλαγή» του Ομπάμα αποδεικνύεται μια εξαιρετικά περίπλοκη και δύσκολη αποστολή. Στα θετικά της διακυβέρνησής του είναι η προσπάθεια που καταβάλει για την μεταρρύθμιση στο εθνικό σύστημα υγείας, μεταρρύθμιση η οποία όμως θα περάσει από πολλές συμπληγάδες λόγω της πρόσφατης απώλειας της ‘Δημοκρατικής’ έδρας της Μασαχουσέτης. Αυτή η απώλεια υποδηλώνει τη διαμαρτυρία του κόσμου για την όλο και αυξανόμενη ανεργία, και γενικά τη δυσαρέσκεια τους για την μη τήρηση των προεκλογικών δεσμεύσεων.

Αρχικά, κατά την ορκωμοσία του, ο Μπάρακ Ομπάμα δεσμεύτηκε ρητά για το κλείσιμο του Γκουαντάναμο. Στα μέσα Νοεμβρίου του 2009, όμως, σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο NBC, παραδέχτηκε ότι κάτι τέτοιο δε θα καταστεί άμεσα εφικτό για διαδικαστικούς λόγους και ότι το κέντρο κράτησης θα κλείσει στο προσεχές μέλλον. Δηλαδή, ουδέν μονιμότερον του προσωρινού. Επίσης, διάχυτη ήταν η αισιοδοξία και οι προσδοκίες για πιο μετριοπαθή εξωτερική πολιτική εκ μέρους των ΗΠΑ, όταν ο Ομπάμα ανέλαβε τα ‘κλειδιά’ του Λευκού Οίκου. Εντούτοις σύντομα διαψεύστηκαν, αφού ζήτησε από τον Ρόμπερτ Γκέιτς να παραμείνει στη θέση του υπουργού Άμυνας, θέση την οποία του είχε δώσει ο Μπους. Η απόσυρση των στρατευμάτων από το Ιράκ μέσα σε 16 μήνες υπήρξε προεκλογική δέσμευση του νέου προέδρου, η οποία μπήκε στη διαδικασία πραγματοποίησης αφού ανέλαβε τα καθήκοντα του στο Λευκό Οίκο. Η επιχείρηση αυτή, όμως, ήταν υπό συζήτηση ήδη επί κυβέρνηση Μπους το 2008, διότι η αυξημένη δραστηριότητα των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν προκάλεσε αυξανόμενο αριθμό Αφγανών και Αμερικανών θυμάτων με αποτέλεσμα να θεωρηθεί σκόπιμο ότι η προσοχή πλέον στρατιωτικά θα πρέπει να επικεντρωθεί εκεί.

Η τακτική λοιπόν του Ομπάμα στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής δε διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από εκείνη του προκατόχου του. Άλλωστε και ο ίδιος στην απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης που του δόθηκε στο Όσλο το Δεκέμβριο υποστήριξε τη θεωρία του δίκαιου πολέμου, και τόνισε ότι «θα υπάρχουν στιγμές που τα έθνη –μεμονωμένα ή από κοινού– θα βρίσκουν ότι η χρήση βίας δεν είναι μόνο αναγκαία αλλά και ηθικά δίκαιη». Η αποστολή 30.000 επιπλέον στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, η οποία θα επιβαρύνει με 30 δις δολάρια τον ήδη εκτός ελέγχου πολεμικό προϋπολογισμό, υποδεικνύει πως ο στρατός θα είναι η γη της επαγγελίας για τους άνεργους Αμερικανούς. Η παράδοση των ΗΠΑ να στηρίζουν πραξικοπήματα σε χώρες της Λατινικής Αμερικής ουσιαστικά δεν σταμάτησε επί κυβέρνησης Ομπάμα και αυτό διότι, τον περασμένο Ιούνιο στην Ονδούρα μια ομάδα 60 ένοπλων στρατιωτών εισήλθαν στην προεδρική κατοικία και ανέτρεψαν τον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας, Μανουέλ Σελάγια. Αν και ο Ομπάμα επισήμως κατέκρινε το πραξικόπημα, η συνέχιση του τελευταίου δεν θα ήταν εφικτή χωρίς την ανοχή της Ουάσινγκτον, εφόσον η οικονομία της Ονδούρας εξαρτάται από τις ΗΠΑ.

Σχετικά με την οικονομία, όταν ο Ομπάμα ανέλαβε τη διακυβέρνηση, βρήκε μπροστά του ένα χάος: Το έλλειμμα των ΗΠΑ ήταν 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια, η ανεργία ήταν πολύ μεγάλη, το τραπεζικό σύστημα και οι αυτοκινητοβιομηχανίες παρέλυαν και δύο πόλεμοι ήταν σε εξέλιξη. Για την τόνωση της οικονομίας, η κυβέρνηση προέβη στη χορήγηση πακέτου ενίσχυσης $787 δις. Μέχρι το καλοκαίρι, τα 10 μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ήταν πλέον σε θέση να συνεχίσουν να πληρώνουν τα υπέρογκα μπόνους που πλήρωναν στα golden boys. Ωστόσο η κρίση ήταν ακόμα αισθητή στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τα $75 δις που δόθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος στήριξης των κατόχων στεγαστικών δανείων ώστε να μπορέσουν να αναδιαμορφώσουν τις συμφωνίες τους με τις τράπεζες, αποδείχθηκε ανεπαρκές, αφού μόνο το 4,13% μπόρεσε να επωφεληθεί. Στον τομέα του περιβάλλοντος, παρόλο που ο Ομπάμα δήλωνε κατηγορηματικά πως η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής θα είναι μια από τις προτεραιότητές του και δεσμεύτηκε για χρήση περισσότερη καθαρής ενέργειας και αξιοποίηση των εναλλακτικών μορφών ενέργειας , στη συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης παρουσίασε απογοητευτικά χαμηλούς στόχους για τον περιορισμό της εκπομπής αερίων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η παταγώδης αποτυχία της συνόδου να είναι από την αρχή προδιαγεγραμμένη. Ένα χρόνο μετά, φαίνεται στις φωτογραφίες που υπάρχουν στον Τύπο πως τα μαλλιά του Ομπάμα έχουν κιόλας ασπρίσει. Αυτό φανερώνει την πίεση και το άγχος που τον διακατέχουν. Σίγουρα για να υπάρξουν μεταρρυθμίσεις και μεγάλες τομές σε κάθε κοινωνία, δεν επαρκεί σε καμία περίπτωση ένας μόλις χρόνος. Από την άλλη, στην περίπτωση Ομπάμα, τα πρώτα μηνύματα της πολιτικής του δεν είναι θετικά, ή εν πάση περιπτώσει δεν αντικατοπτρίζουν αυτά που είχε υποσχεθεί και αυτά που ανέμενε καρτερικά ο κόσμος. Δυστυχώς, εκτός από το άσπρισμα των μαλλιών του, φαίνεται πως και η δυναμική του ξεθωριάζει..

ΟΡΘΟΠΕΤΑΛΙΑ ΣΕ ΑΝΗΦΟΡΑ

Προχθές στο Ζάππειο, ο Πρωθυπουργός προχώρησε σε συνέντευξη τύπου με αφορμή τη συμπλήρωση των πρώτων 100 ημερών της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Αναμφίβολα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όπως και καμία άλλη, δεν πρέπει να κρίνεται από τις πρώτες 100 μέρες ή από το πρώτο δίμηνο. Μια κυβέρνηση κρίνεται καθημερινά από τις πράξεις της και όχι από τα λόγια της. Όμως, αυτές οι πρώτες 100 μέρες, αποτελούν έναν τρόπο τινά πρώτο απολογισμό του κυβερνητικού έργου με βάση το φιλόδοξο πρόγραμμα των 100 ημερών που ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου είχε ανακοινώσει. Η αλήθεια είναι πως ο κ. Παπανδρέου δεν τις φανταζόταν έτσι, μιας και ο μήνας του μέλιτος έληξε νωρίς για την κυβέρνηση με αφορμή την απεργία των εργατών στον Πειραιά λόγω της συμφωνίας με την Cosco. Σε γενικές γραμμές, αρκετές προεκλογικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης πραγματοποιήθηκαν ενώ κάποιες άλλες είτε καθυστερούν (λόγω λάθος κινήσεων ή επειδή δεν γίνεται να πραγματοποιηθούν σε μόλις 3 μήνες), είτε έχουν ξεχαστεί ήδη, διότι όπως υποστηρίζουν μέλη της κυβέρνησης αλλά και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, δεν υπολόγιζαν σε καμία περίπτωση ότι το έλλειμμα θα είναι σ’ αυτά τα επίπεδα και τα ταμεία θα θυμίζουν άδειο ποτήρι.

Από τις εξαγγελίες που υλοποιήθηκαν, ξεχωρίζουν η κατάργηση των stage στο Δημόσιο, η αύξηση των κονδυλίων για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ, με προϋπολογισμό επιπλέον ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, το πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ για ένα χρόνο, η κατάργηση 470 αμειβομένων επιτροπών του Δημοσίου, η προσπάθεια για την επίτευξη της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, η υπερκινητικότητα του Πρωθυπουργού στο εξωτερικό προς όφελος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η πλήρωση όλων των θέσεων του Δημοσίου μέσω ΑΣΕΠ και η συγκρότηση εξεταστικών επιτροπών για όλες τις υποθέσεις των σκανδάλων. Οι εξαγγελίες που καθυστερούν είναι το νομοσχέδιο λήψης μέτρων που θα στηρίζουν την αγορά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το νομοσχέδιο για την άμεση αντιμετώπισης της κρίσης στην αγορά, το νομοσχέδιο ελάφρυνσης των δανειοληπτών, η νομιμοποίηση των μεταναστών δεύτερης γενιάς και η απονομή ελληνικής ιθαγένειας, η αναδιάρθρωση της αυτοδιοικητικής δομής της χώρας, η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, η αλλαγή του εκλογικού νόμου, η ανάρτηση στο internet όλων των αποφάσεων και των υπογραφών για όλες τις πράξεις του Δημοσίου και της Αυτοδιοίκησης και η στελέχωση των γενικών γραμματειών.

Εκτός από την υλοποίηση και την καθυστέρηση, αρκετές προτάσεις έμειναν μόνο στα προεκλογικά φυλλάδια. Τέτοιες είναι η αύξηση μισθών πάνω από τον πληθωρισμό, η συνέχιση του μέτρου της απόσυρσης, η αλλαγή του τρόπου είσπραξης των τελών κυκλοφορίας, η σταδιακή αύξηση του επιδόματος ανεργίας, η επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων για τον ΟΤΕ, την Ολυμπιακή, την εγκατάσταση της Cosco στον ΟΛΠ και των όρων κατασκευής του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης, η άμεση είσπραξη ανείσπρακτων βεβαιωμένων φόρων, η μη επιβολή έμμεσων φόρων και η δέσμευση πως δεν θα υπάρξει φορολογικό βάρος στα μεσαία και στα χαμηλά εισοδήματα.

Όλα τα παραπάνω τα οποία υλοποιήθηκαν και αυτά τα οποία έχουν δρομολογηθεί αλλά καθυστερούν, μπαίνουν (καλώς ή κακώς) σε δεύτερη μοίρα μιας και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καλείται να χειριστεί την χειρότερη οικονομική κατάσταση που είχε ποτέ η χώρα. Ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κ. Λοβέρδος δήλωσε ότι τα ταμεία του ΟΑΕΔ είναι άδεια και προέβλεψε ότι οι άνεργοι ενδέχεται να φτάσουν στο 1.000.000. Επιχειρήσεις συνεχώς κλείνουν και δυστυχώς οι συμπολίτες μας που ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας όλο και αυξάνονται. Επίσης, ο Πρωθυπουργός ξαναδήλωσε στο Ζάππειο ‘ή αλλάζουμε τώρα ή βουλιάζουμε’ . Η κατάσταση για τη χώρα είναι πολύ κρίσιμη, τη στιγμή που οι φωνές για έξοδο της Ελλάδας από τη ζώνη του Ευρώ αυξάνονται . Φωνές οι οποίες κατά την άποψή μου είναι εκτός τόπου και χρόνου και αποσκοπούν στην άσκηση πίεσης για τη λήψη πολύ σκληρών μέτρων και στον ‘μετριασμό’ των θέσεων της Ελλάδας στην εξωτερική πολιτική. Οι καιροί είναι δύσκολοι και η ορθοπεταλιά που υποσχέθηκε ο Πρωθυπουργός θα γίνει σε ανηφόρα.

ΕΛΛΑΣ - ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΣΗΜΙΩΣΑΤΕ Χ

http://www.ft.com

Financial Times: Ελλάδα, όπως λέμε Αργεντινή

Πολύ πιθανή θεωρεί την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη εντός των επόμενων δύο ή τριών ετών ο αναλυτής του αμερικανικού ινστιτούτου δημόσιας πολιτικής American Enterprise Institute και επί χρόνια οικονομολόγος του ΔΝΤ, Ντέσμοντ Λάκμαν, σε άρθρο του που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Financial Times.