Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ

Οι εκλογές της Κυριακής αναμφίβολα αποτέλεσαν έναν εκλογικό θρίαμβο για το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά για τον Γιώργο Παπανδρέου. Το ΠΑΣΟΚ έλαβε 43,93% ενώ η ΝΔ μόλις 33,48%, ποσοστό το οποίο αποτελεί ιστορικά το χαμηλότερο για τη συντηρητική παράταξη. Το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ κυμάνθηκε σε μη αναμενόμενο ύψος, μόλις δύο χρόνια μετά την εκλογική του ήττα. Το ΠΑΣΟΚ πέτυχε μια από τις μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία του. Τις δύο πιο μεγάλες είχε πετύχει ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981 και το 1993. Παρόμοια, σε ποσοστό, με τη νίκη της Κυριακής, ήταν και αυτή του 2000 επί Κώστα Σημίτη. Σε πολλούς νομούς το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ άγγιξε τα ιστορικά υψηλά του, γεγονός που διαψεύδει τις προεκλογικές εκτιμήσεις των δημοσκόπων ότι δεν υπήρχε ρεύμα. Η συντριβή αυτή ήταν που οδήγησε τον κ. Καραμανλή σε παραίτηση και σε έναν περίπου μήνα θα διεξαχθεί συνέδριο στο οποίο θα εκλεγεί ο νέος Πρόεδρος της ΝΔ. Νωπές είναι οι μνήμες από τα εσωκομματικά μαχαιρώματα που κυριάρχησαν στο ΠΑΣΟΚ όταν προ διετίας διεκδίκησαν την Προεδρία ο σημερινός Πρωθυπουργός και ο κ. Βενιζέλος. Είναι λοιπόν ορατός ο κίνδυνος η ΝΔ να εισέλθει σε φάση εσωστρέφειας , παρόμοιας με εκείνης του ΠΑΣΟΚ.

Ο κ. Παπανδρέου ξαναφέρνει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία έπειτα από πεντέμισι χρόνια στην αντιπολίτευση, κατά τη διάρκεια των οποίων δοκιμάστηκε σκληρά η ενότητα της παράταξης. Ο Πρωθυπουργός κήρυξε από την πρώτη στιγμή ότι απαιτείται «εθνική προσπάθεια» για την ανάταση της χώρας. Κάλεσε όλους τους πολίτες να μετέχουν στην προσπάθεια αυτή και τόνισε χαρακτηριστικά ότι «δεν ζητώ την ανοχή, ζητώ τη συμμετοχή». Η δήλωση Παπανδρέου, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα στο Ζάππειο και μετά την οριστικοποίηση του εύρους της ιστορικής νίκης του ΠΑΣΟΚ, συνοδεύτηκε από προσκλητήριο στις προοδευτικές δυνάμεις για να αλλάξει πορεία η χώρα, αλλά και από τη δέσμευσή του ότι θα κυβερνήσει «χωρίς διακρίσεις, διαχωρισμούς και προκαταλήψεις». Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αποκωδικοποίησε τη νίκη του Κινήματος στις εκλογές ως λαϊκή εντολή «για αλλαγή πορείας για την Ελλάδα και τη ζωή μας» και τόνισε ότι για την κυβέρνησή του «μοναδική πυξίδα είναι ο πολίτης και μόνο ο πολίτης».

Το μεγάλο ποσοστό που έλαβε το ΠΑΣΟΚ δείχνει την ανάγκη του κόσμου να πιστέψει στην ελπίδα. Δείχνει την επιθυμία του εκλογικού σώματος για αυτοδύναμη κυβέρνηση χωρίς πειραματισμούς συνεργασιών σε μια τέτοια δύσκολη περίοδο. Ασφαλώς οι απαιτήσεις του κόσμου από το ΠΑΣΟΚ είναι τεράστιες, και δικαίως. Ο κ. Παπανδρέου πρέπει να προχωρήσει άμεσα στις τομές που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία και η ελληνική πολιτική σκηνή. Πρέπει να ενισχυθεί η πραγματική οικονομία και τα μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα. Να καταπολεμηθεί ο κρατισμός και η γραφειοκρατία της δημόσιας διοίκησης. Η πράσινη ανάπτυξη ν’ αποτελέσει το εργαλείο για την οικονομική ανάκαμψη. Πρέπει να μπει μια κόκκινη γραμμή μεταξύ κόμματος και κράτους. Με λίγα λόγια, η ελληνική κοινωνία δεν θέλει με τίποτα να ζήσει το βαθύ κράτος του ΠΑΣΟΚ, μετά το βαθύ γαλάζιο κράτος. Η αξιοκρατία, η διαφάνεια και η πάταξη της διαφοράς, αν και στην πολιτική πρέπει να θεωρούνται αυτονόητα, πρέπει ν’ αποτελέσουν την πυξίδα στη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να υπάρξουν ευρύτατες κοινωνικές συνεργασίες και όχι αποκλεισμοί. Η κοινωνία έδωσε στο ΠΑΣΟΚ την ευκαιρία να κυβερνήσει μετά από 5,5 χρόνια. Αν όμως το ΠΑΣΟΚ δεν προβεί στις απαραίτητες πολιτικές, δεν θα έχει καμία απολύτως δικαιολογία. Για τον λόγο αυτό δεν χωράνε πανηγυρισμοί, αλαζονεία και προσπάθειες πολιτικής εξόντωσης της ΝΔ. Προσπάθειες σαν αυτές που επέδειξε η ίδια η ΝΔ, όταν μετά τη νίκη της το 2004, αντί να εκμεταλλευτεί το ρεύμα που είχε, προσπάθησε με την περιβόητη απογραφή να τελειώσει πολιτικά το ΠΑΣΟΚ. Και εν τέλει το μόνο που κατάφερε ήταν να γελοιοποιήσει την ίδια τη χώρα μας. Τέτοιες λογικές λοιπόν δεν πρέπει να έχουν θέσει στη διακυβέρνηση του κ. Παπανδρέου. Αυτά που πρέπει να γίνουν για να πάει μπροστά η Ελλάδα είναι πολλά και δεν πρέπει να πάει χαμένη ούτε μια μέρα.

1 σχόλιο:

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

Πέρασαν αισίως 40 μέρες από την αποχώρηση Αλαφούζου και από τότε δεν έχει συμβεί το παραμικρό παρήγορο. Αντιθέτως: - Κανείς δεν έμαθε (...